Hai Willemien,

Daar ben ik dan eindelijk weer eens, ik heb je gemist. Het is inderdaad een gekkenhuis geweest hier. Iedereen was óf bezig met het nummer af te maken zodat het op tijd naar de drukker kon óf met de site. En ja er waren er zelfs bij die dus met allebei bezig waren. Zo trots ben ik op al die mensen. Ze hebben het met liefde en enorm veel inzet gedaan. En ja ik vind het een prachtige site geworden. Eentje die we hopelijk heel lang kunnen houden en die veel mensen een platform biedt. Gelukkig hebben al veel enthousiastelingen het forum gevonden en gaat er binnenkort weer een nieuwe button aan toegevoegd worden. Dan kunnen mensen ook hun vraag&aanbod via de site gaan plaatsen. Zelf hebben we daar in het verleden enorm naar lopen zoeken. Je hebt dus fantastische draaibare autostoeltjes en die kun je dan gewoon op onze site vinden. Althans dat hoop ik natuurlijk. We zullen zien en ik houd je op de hoogte.
Heb je al gezien dat we nu ook een echte webwinkel hebben. Eentje waar je direct Angsthaas kunt bestellen. Heerlijk dat het boek zo goed wordt ontvangen. Ik krijg dan ook geregeld mailtjes van mensen die het echt een prachtig verhaal vinden en die echt niet geloven dat Ebel de tekeningen heeft gemaakt. Dit gaat vast nog een vervolg krijgen.
En ja dat brengt me dan op het volgende. Natuurlijk heb ik en heeft Lotje nog heel veel mooie plannen liggen. Maar voor nu zijn we heel druk bezig om het blad echt met zijn poten in de klei te zetten. We doen het goed maar hopen natuurlijk dat het nog beter gaat. Persoonlijk vind ik dat iedereen Lotje moet kennen. Ouder van een zorgintensief kind of niet. Ik denk dat het heel goed zou zijn als je zo heel af en toe een kijkje in onze levens neemt. Ook Ineke zegt geen enkel nummer te kunnen maken zonder haar ogen droog te houden. En zij heeft niet eens kinderen. Niet dat onze levens niet leuk zijn, want dat zijn ze wel hoor. Maar gewoon omdat ons motto toch altijd weer is ‘dat is’. En dat is wat we gaan doen. Door Lotje nog meer in de publiciteit te brengen zodat nog meer ouders ons leren kennen en we nog meer ouders een steuntje in de rug kunnen geven.
Jeetje de taart is alweer op. Dat wordt weer op de kilo’s letten. Zullen we de volgende keer een salade maken zodat we het minder onopgemerkt oppeuzelen? En ik heb trouwens iedereen uitgenodigd hè om bij ons aan de keukentafel aan te schuiven. Kijk daar is Patricia net. Welkom schuif aan. Helaas de taart is op maar ik heb nog wel koekjes. Wil je koffie of thee? Pak een stoel en vertel waar ben je allemaal mee bezig? Lukt het een beetje met de nieuwe site, facebook en twitter?

Kus
Veronique