‘Wat ga je morgen doen Daniël?’ vroegen we zondagavond tijdens het eten.

‘School?’

‘Ja, ook naar school, maar als de school uit is, wat ga je dan doen?’

‘Mmm, Mick en Joep?’

‘Mick en Joep komen als het donderdag is. Morgen is het maandag. Als de school uit is, dan ga je paardrijden, weet je nog wel?’

‘Ja, paardje rijden, leuk!!’

Maandagochtend, we zitten aan de ontbijttafel. Harro is al naar z’n werk, Kim is net begonnen.

‘Wat ga je vanmiddag doen Daan?’ vraagt ze.

‘Paardje rijden! Leuk!’ antwoordt Daniël meteen, zonder aarzelen.

We moeten lachen, vragen beantwoorden is niet z’n sterkste kant, net als dat z’n geheugen wel eens wat hulp nodig heeft. Maar zoals altijd geldt ook nu: als hij het erg leuk of belangrijk vindt, dan vergeet hij het niet.

Om half twee gaat de school uit en na wat drinken en veel naar buiten kijken omdat het plotseling is gaan sneeuwen, is het dan zover: Daniël heeft z'n eerste paardrijles.

Ik scroll bezorgd door mijn emails, de manege ligt in een heuvelachtig terrein en de natte sneeuw is aan het overgaan in witte poeder dat ook echt blijft liggen. Er zijn gelukkig geen noodberichten, de les gaat gewoon door. Kim gaat er met Daan naar toe, hij heeft een dikke trui en een dikke broek aan.

Als ze weg zijn, spelen Julian en Simeon in de sneeuw. Ik drentel wat heen en weer en ga dan voor taxi-chauffeur spelen -Simeon gaat bij Roos spelen en Julian heeft zwemtraining- en koken.

Net na vijf uur stapt er een stralende Daniël het huis binnen. ‘Paardrijden, heel hard’, weet hij te vertellen en na enige hulp weet hij ook nog dat z’n paard Finn heette.

Hij had het heel goed gedaan en veel plezier gehad. ‘De instructrice vond dat hij meteen goed rechtop zat en wist wat hij moest doen, hij mocht zelfs draven’, vertelt Kim.

Hij had het hoogste woord gehad en met z’n enthousiasme de drie vrijwilligers die hem hielpen -één hield het paard vast en de twee anderen hielden Daan rechtop- om z’n vinger gewonden.

‘Het is altijd weer een geweldig moment als je een kind verliefd ziet worden op de paarden’, vatte de bazin in één zin de lol die zowel zij als Daniël hadden gehad, samen.

Na het eten bekijken we met z’n allen de foto’s en de filmpjes die Kim heeft gemaakt en die Daniël van commentaar voorziet. Zelfs Simeon zegt niet één keer ‘ik wil ook paardrijden’. Het is helemaal Daniël z’n feestje.