Maandag, weer terug van onze zonnige luilekkervakantie was de koelkast leeg. We konden nog net ontbijten, maar moesten toen boodschappen doen. En met de scholen voor de deur, vooral ook lunchtrommel- en gezonde boodschappen. Harro en ik besloten de taken te verdelen, volgens de meest traditionele scheidslijn: ik ‘t brood, Harro de spelen.

Ik nam Simeon mee naar een grote supermarkt, zeg maar het broertje van de Albert Heijn. Daar deden we basisboodschappen: fruit, brood, melk, brood, spaghetti, kip, je kent het wel. Simeon begon halverwege te zeuren om koekjes en ijs, maar ik hield voet bij stuk. We hadden op Curaçao veel te veel gesnoept, het is weer tijd voor appels en kaas op brood.

‘Oké’, bromde Simeon, ‘maar mag ik dan wel van die lekkere kaas?’

Dat mocht en met een volgeladen winkelwagen, sloot ik achteraan de rij om af te rekenen. Er waren meer moeders die het-gewone-leven-gaat-weer-beginnen-boodschappen deden.

Daniël wilde beslist met Harro mee.

‘In papa’s auto?’ vroeg hij met z’n liefste glimlach.

‘Ja, we gaan met papa’s auto’, reageerde Harro lachend.

‘Jippie!’

Het blijft bijzonder dat jongens haarfijn aanvoelen dat mama’s auto gewoon de grote gezinsauto is en de Audi van papa het spannende, stoere (dus mannelijke?) vehikel.

Harro en Daniël gingen naar de warme bakker voor echt stokbrood en vervolgens naar de delicatessenwinkel voor verse vis, wijn, Franse kaasjes en druiven.

Ze waren al thuis, toen Simeon en ik de grote volle boodschappentassen naar binnen sleepten.

‘Mama, kom kijken!’ riep Daniël meteen.

Hij trok me aan m’n hand, zodat ik de boodschappentassen wel moest loslaten.

In de keuken, wees Daan trots naar een vaas met roze rozen: ‘rode flowers, voor mama, van Daniël.’

Harro kwam erbij staan en vertelde het verhaal: we kwamen the Freshmarket in en Daan liep meteen naar de bloemenkraam. Hij zei: ‘flowers kopen voor mama’, en wees beslist naar deze rode rozen. Je hebt ze dus echt van hem gekregen.’

Natuurlijk gaf ik Daan een grote bedankknuffel. Maar ik schudde ook mijn hoofd. Zo klein en dan al precies kunnen aanvoelen wat belangrijk is in een mannenleven: rijden in een stoere, snelle auto en rode rozen voor de vrouw van je leven.