Blog Lotjes keukentafel

als je eeuwige peuter opeens toch een puber wordt

eigen regie

Zestien werd mijn dochter Eva deze zomer. En ze woont al langer niet bij me, dan wel. Met spoed werd ze uit mijn buik gehaald. Te vroeg. Te klein. Ziek. Ze haalde het, tot op zekere hoogte. Ze loopt en lacht, heeft een wil en geniet, en er wordt van haar gehouden. Maar veel ligt ook buiten haar macht. Ze hoort niet, praat niet, zal nooit zelfstandig kunnen wonen. Ze leeft in haar eigen overzichtelijke maar beperkte wereldje. Vroeger onrustig, inmiddels tevreden, zo lijkt het.

TEKST Brenda van Osch BRON: FD Persoonlijk

Ergens de afgelopen jaren werd mijn eeuwige peuter toch een puber. Haar lichaam, door eetproblemen jarenlang op het randje van ondervoed, werd rond en vrouwelijk. Haar springerige natuur kreeg iets looms, haar blik iets onverzettelijks. Duhhuh, lijkt ze soms te willen zeggen. Het contrast tussen groot worden en klein blijven groeit. Maandverband en luiers voor de nacht kunnen naast elkaar bestaan, lonken naar jongens en spetteren in het pierenbadje ook.

Ook de afstand tussen haar en mij werd groter, zoals dat gaat bij pubers. Bij gebrek aan taal was knuffelen de manier om elkaar vinden. Momenten van verbinding zijn er nog steeds. Bij een spannende scène in een van haar favoriete Disneyfilms kijkt ze me aan: heb je het ook gezien? Ze geniet van de grapjes in onze routines.

Maar het fysieke contact wordt minder. Op schoot wil ze niet meer, tegen me aan zitten tijdens een film, hooguit. Haar hand trekt ze doorgaans snel weer uit de mijne. Als ik haar ophaal daar waar ze woont, krijg ik een blij sprongetje en vaak een kus, maar ze is vooral bezorgd of haar tekeningen wel meegaan, haar houvast.

Deze middag besluit ik de tekeningen voortaan in de achterbak van de auto te leggen, in de hoop haar meer bij mijn wereld te betrekken. Met moeite doet ze afstand van haar schatten. Steekt onverhoeds toch haar hand weer onder de al halfdichte klep.

‘Even wachten’ zeg ik met gebaren, wijzend op de papieren. En ‘mee naar huis’.

Als ze niet overtuigd lijkt, zwaai ik uitbundig gedag naar de tekeningen. Naar Buurman en Buurman, naar de beer en de leeuw uit Teletubbies. Ze trekt haar wenkbrauwen op en kijkt me even aan alsof ik gek geworden ben. Soms verdenk ik haar ervan dat ze heel wat meer van de wereld begrijpt dan ze kan laten zien. Daarna zwaait ze lustig mee. Daaaaag!

Onderweg kijkt ze onbewogen naar buiten. Een keer strekt ze zich, om de wind van het open dakraam in haar haren te vangen. Ik leg mijn rechterhand voorzichtig bij haar neer, mijn handpalm uitnodigend naar boven. Even lijkt het alsof ze het niet opmerkt, maar dan legt ze haar hand in de mijne. Aan haar de regie. Dan lukt het wel. Zachtjes aait ze de kussentjes, tot ik mijn hand moet terugtrekken om een bocht te nemen.

Brenda van Osch (1972) is journalist en schrijft voor onder andere Psychologie Magazine en FD Persoonlijk. In de laatste titel heeft ze deze wekelijkse column: Over leven. Daarnaast is ze dagvoorzitter en uitgever van verhalende non-fictie bij uitgeverij Water. Ze is moeder van dochter Eva (16) en twee zonen (11 en 8). Eva is doof, verstandelijk beperkt en heeft een stoornis in het autistisch spectrum. 

Lees ook: Elise kan het er niet bij hebben dat juist haar niet-gehandicapte zoon gaat puberen

Lotje&co zet zich in voor de ouders van zorgintensieve kinderen. Want alleen als zij de draagkracht hebben om de zorg vol te houden, kunnen ze er levenslang zijn voor hun kinderen. Steun jij hen ook?

https://www.lotjeenco.nl/lotjeco/het-platform-voor-gezinnen-met-een-zorgintensief-kind/doneren/

 

 

Geef een reactie

site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest