Blog Lotjes keukentafel

accepteren is een proces dat in stapjes gaat

voedingspomp

'Waarom plak je die spuit met sondevoeding vast aan de box? Waarom heb je geen voedingspomp?' Een simpele en voor de hand liggende vraag van een vriendin die op de koffie kwam.

TEKST Karin Berenschot-Beusink

Maar voor mij was dit een confronterende vraag. Mijn reactie was dat de voeding dan langzaam in zijn buik liep en dat dit beter voor Vincent was. Diep van binnen wist ik dat dit antwoord grote onzin was. 

De waarheid was dat – ik – er nog niet aan toe was. Ik had de stille wens en hoop dat Vincent normaal ging eten en dat de sondevoeding een tijdelijke oplossing zou zijn. Eten stond voor mij gelijk met het verlangen dat zijn longen weer beter werden. Dat hij weer een gezond kind zou worden. Maar wie hield ik nu voor de gek? En waarom? 

Toen na een jaar besloten werd om de neuszonde te vervangen door een Mickey-button kwam ook de voedingspomp om de hoek. Achteraf bekeken vraag ik me af waarom ik dit hulpmiddel niet eerder had geaccepteerd? Zoveel gemakkelijker dan met flessen, spuiten en creatief bedachte ophangsystemen te werken. 

accepteren is een proces

Accepteren is een proces dat in stapjes gaat. Dit is voor ieder mens verschillend en laat zich ook niet dwingen. Voor mij was het in huis halen van de voedingspomp het definitieve teken dat Vincent nooit zou gaan eten. Weer een bevestiging dat mijn zoontje ziek was en medische verzorging nodig had. Dit viel mij zwaar, want o,o wat gunde ik hem een gezond en gelukkig leven.

Tijdens de gezamenlijke maaltijden zat Vincent met zijn voedingspomp bij ons aan tafel. Hij dronk een glas ranja met daarbij een danoontje. Iets in mij wilde zo graag dat hij ook van eten zou genieten. Nu weet ik dat hij de muizenhapjes danoontje at voor mij. Uit loyaliteit. Omdat ik de link tussen eten en gezelligheid leg. Onbewust en onbedoeld maakte ik hierdoor het eten een groot punt. Had ik dit nu maar losgelaten, dan misschien…

Ik, Karin, ben de trotse moeder van vier kinderen. Vincent, Chantal, Marieke en Bart-Jan. Alle namen zorgvuldig op basis van 7 letters uitgezocht. Ik woon mijn hele leven al in de Achterhoek. Samen met mijn man Martijn en de herdershond Kyra. Vincent is helaas in 2010 aan een zeldzame longaandoening overleden. Onlangs ben ik gestart met mijn coaching praktijk Bewust (B)uiten. Ik begeleid en coach speciale zorgmoeders zodat zij de zorg voor het gezin vol kunnen blijven houden. Opgeven is geen optie. Wij vrouwen durven alles maar dat hoeft niet alleen!

Lees ook hoe Karin oog in oog met een kabeljauw stond -over eten gesproken…

Lotje&co is er voor alle ouders van zorgintensieve kinderen. De groep vergeten mantelzorgers, die het volgens ons meer dan verdient. Samen zorgen we voor herkenning en erkenning; doe je mee?

Geef een reactie

site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest