VOOR JOU

beste ‘heel eventjes’-parkeerder op een invalideplek

invalideparkeerplaats
13 april 2018
TEKST Elise van der Velde

Beste ‘heel eventjes’-parkeerder op een invalideplek,

Wat dacht je, toen je je auto neerzette op een parkeerplaats voor mensen met een beperking? Het is maar voor heel even? Snap ik. Het klinkt ook logisch, maar zelfs dan geldt: je hoort hier niet te staan.

Net zoals ik met mijn aangepaste auto (voor de rolstoel van mijn zoon) niet op een bushalte hoor te staan. Als ik dat doe, zijn tientallen passagiers de dupe. Ze worden gedwongen een halte verder uit te stappen en terug te lopen omdat het niet veilig is voor de bus om ergens anders dan op de halte te stoppen. Ook zie je mij niet op een laden- en lossenplek. Want ik wil niet dat er een file ontstaat als een vrachtwagen dubbel moet parkeren, of dat de veiligheid van de laders- en lossers in het geding komt.

Wegblijven van plekken waar ik niet mag parkeren, is mijn manier om de mensen voor wie die gereserveerde plaatsen wél bedoeld zijn, te respecteren.

Dit betekent het voor iemand met een rolstoel als de speciale plek, dichtbij de ingang van een gebouw, bezet is. Dat het maar ‘voor even’ is, wordt nergens duidelijk. Bezet is bezet. De bestuurder rijdt door, op zoek naar een andere invalideparkeerplaats. En die zijn schaars. Een gewone plek is niet mogelijk, omdat er ruimte nodig is om de rolstoel uit te laden. Een rolstoel uitladen duurt lang, dus als je eerst drie rondjes moet rijden om een andere plek te vinden, zit het er dik in dat je je afspraak moet afzeggen.

Tot zover de praktische problemen. Emotioneel doet het ook wat met je als een auto zonder kaart op een speciale parkeerplek staat. De boodschap is duidelijk. Stel je niet aan. Je kunt best even verder rijden. Je verdient dit privilege niet. Wat ík hier nu moet doen, is belangrijker dan dat jij veilig je bestemming bereikt.

Mensen met een gehandicaptenparkeerkaart hebben dit nooit vrijwillig op hun verlanglijstje gezet. Ze willen niets liever dan gewoon zijn. Niet van tevoren hoeven stressen of ze wel kunnen parkeren. Niet het idee hebben dat ze zielig zijn. Niet bang hoeven zijn dat de buitenwereld denkt dat ze zich aanstellen.

Een invalideparkeerplaats is geen privilege, het is een noodzaak. Net als bushaltes. En laden- en lossenplekken. Bestaat de noodzaak om op een extra grote plek dichtbij een gebouw te parkeren voor jou niet? Blijf er dan weg. Parkeer gewoon verderop. Geniet van de buitenlucht, de wandeling, en van het feit dat je benen uitstekend functioneren.

Alvast bedankt.

Lees ook: de noodkreet van een moeder over de jaarlijks terugkerende toestanden rondom het leerlingenvervoer.

Lotje&co zet zich elke dag in voor een groep die het wat ons betreft meer dan verdient: gezinnen met een zorgintensief kind. Word je ook lid?

https://www.lotjeenco.nl/lid-worden

2 reacties op “beste ‘heel eventjes’-parkeerder op een invalideplek”

  • Barbara van der Snoek schreef:

    Wat een goed geschreven betoog! Ik hoef gelukkig geen gebruik te maken van de invalide parkeerplaats maar vind dat je groot gelijk hebt! Misschien is het iets om dit verhaal openbaar te delen via de social media, wie weet bereik je er toch nog iemand mee die zich de volgende keer bedenkt als ze even willen parkeren!

    1. Veronique Werz schreef:

      Hallo Barbara, alle berichten van Lotje&co worden op social media geplaatst en ja het helpt enorm als mensen onze berichten delen, zo wordt de roep groter en wordt een vergeten groep zichtbaarder.

Geef een reactie

site De Heren Van

Pin It on Pinterest