Blog Marie-José

op valentijnsdag liep marie-josé huilend door het huis

valentijnsdag
15 februari 2018

‘Dag lieve vriend, bedankt voor alles’, fluister ik snikkend in zijn oor, en dek hem toe met de groene handdoek vol met gaten. Onze trouwe labrador Bigs, ligt op een brancard; de ambulance staat te wachten. Een half uurtje geleden heeft de dierenarts, thuis, de fatale spuit toegediend. Hij was zo weg.

In de afgelopen tien jaar, met alle ups en downs, en heftige operaties, ziekenhuisbezoeken, tegenslagen en aan het lichte komende handicaps van Elin, dacht ik wel een olifantshuid te hebben gerecreëerd. Bigs was op één week na, 16 jaar en we leefden hier eigenlijk al een half jaar naartoe. Ik dacht dat ik er vrede mee zou hebben, dat het goed was. Misschien zelfs wel een beetje rustiger in huis. Ik knikte altijd medelevend als iemand vertelde over een overleden huisdier. Maar nu weet ik wat het is.

Vanaf het moment dat we de afspraak planden, toevallig op (een stralende) Valentijnsdag, heb ik huilend door het huis gelopen. De uren voor het middaguur, waren zenuwslopend. Even de zinnen verzetten in de sportschool ontaarde in een ontzettende huilbui mijnerzijds, die tegen het hysterische aanzat toen de dierenarts de woonkamer binnenliep. Het Wilhelmus klonk zachtjes uit de televisie, toen zijn hart stopte, voor Olympisch Goud, maar ook voor jou lieve Bigs.

Onze trouwe viervoeter, die écht ook wel eens het bloed onder je nagels vandaan haalde. Eigenwijs. Alleseter (écht alles!). Trouw. Goedzak. Sociaal. Ondeugend. Gezond. En die Grote Bruine Ogen. Die zal ik nooit vergeten.

Bente kon alles bij hem doen toen ze klein was. Hij liep altijd netjes naast de rolstoel. Wachtte trouw als Elin hem probeerde vast te houden aan de riem. Bigs die er altijd was, je verdriet aanvoelde. Bigs die de afgelopen maanden hijgend, puffend en snurkend op zijn kleed lag. Bijna geen tanden meer in zijn mond had, en erg moe was. Het is goed geweest. Hij heeft een hoop van de wereld gezien; gekanood in België, gefietst in Duitsland, de Glenns op in Schotland (en de Lochs in!!), in metershoge sneeuw gespeeld, in het vliegtuig, op de boot, en zijn meest favoriete plek: het IJmuiderstrand.

Lieve Bigs, wij zullen je nooit vergeten, je hebt ons verlaten met een schat aan mooie herinneringen én ontzettende hartzeer, wat naar ik heb gehoord, wel slijt de komende weken. Wij hebben Valentijnsdag (daar had je baasje toch al een ontzettende hekel aan) omgegooid naar Bigsiedag, en hebben gegeten als een labrador en geproost op jou bij de Japanner: bij jouw IJmuiderstrand.

Rust in vrede, we missen je al ontzettend.

Lees ook: Waarom je steevast een knuffel krijgt als je een huisdier hebt.

Lotje&co onderschat nooit het hebben van een goede vriend en wat een verdriet dat brengt als je die verliest. Gelukkig is daar onze online ontmoetingsplek waar we elkaar troosten. Word ook lid en vergroot je vriendengroep.

https://www.lotjeenco.nl/lid-worden

Geef een reactie

Marie-José
Marie-José (37) is getrouwd met Patrick. Zij zijn de trotse ouders van de tweeling Bente en Elin (10), die na 24 weken zwangerschap werden geboren. Een roerige tijd brak aan. Ook omdat Patrick en Marie-José wat tijd nodig hadden om alle handicaps te accepteren en hun weg te vinden in een heel andere wereld. Inmiddels is de weg redelijk goed gevonden, en ontdekten Patrick en Marie-José zelfs nieuwe paden.

Meer Marie-José

Klik hier voor alle Lotje&co bloggers

Misschien vind je dit ook interessant

site De Heren Van

Pin It on Pinterest