Blog Silvie

Michelle Obama schrijft: ‘ieder kind doet er toe’

Michelle Obama

Van de Sint kreeg ik de memoires van Michelle Obama, haar verhaal over haar bijzondere levenspad. In het Nederlands kreeg het de meest saaie titel ‘Mijn verhaal’ mee, in het Engels zegt ‘Becoming’ veel meer. Een prachtig boek, ik heb het in één ruk uitgelezen. En niet alleen omdat we in de periode dat ze first lady werd, in de VS woonden. 

TEKST Silvie Warmerdam

Natuurlijk is het grappig dat Michelle Obama in dezelfde periode als wij Washington DC leerde kennen. Dat ze ging skiën op de plek waar wij ook wel eens zijn geweest. En aanhaalt dat het zo koud was op de Inauguration Day in 2008 en dat ik nog weet hoe we de verwarming een graad hoger moesten zetten die dag omdat ons huis zo slecht geïsoleerd was. 

Maar veel meer dan grappig is het een indrukwekkend boek. Indrukwekkend hoe ze als Afro-Amerikaans meisje uit een arme wijk kon uitgroeien tot first lady met heel veel invloed. Hoe ze werd en wordt bewonderd en beschimpt.
Ze schrijft mooie dingen over de noodzakelijke emancipatie van met name zwarte meisjes die een driedubbel gevecht moeten leveren om hun dromen waar te maken. Ze heeft veel voor deze vrouwen gedaan. 

Nergens in het boek gaat het over zorgintensieve kinderen; dat is niet haar wereld. Al zet ze zich met haar man in voor betaalbare gezondheidszorg voor iedereen. En daar profiteren ook onze Amerikaanse collega-ouders van. Maar toch schrijft ze behartenswaardige woorden, waar ook wij inspiratie uit kunnen halen.

‘De successen die ik vroeg in mijn leven behaald heb’, schrijft ze bijvoorbeeld, ‘waren het gevolg van de constante liefde en hoge verwachtingen waarmee ik als kind was omringd, zowel thuis als op school.’
Liefde, hoge verwachtingen; twee ingrediënten die Daniël ook zo nodig heeft. Ik krijg de neiging om het boek met deze passage onderstreept op zijn school uit te delen. 

‘Ik heb het geluk gehad dat ik ouders, leerkrachten en mentoren heb gehad die me allemaal één simpele boodschap meegaven: jij doet er toe’, lees ik een stukje verderop.
Ik voel rillingen over mijn rug gaan. Hoe waar is dit? En hoe sterk geldt dit vooral ook voor onze kinderen? Ieder kind wil er toe doen, meetellen en gewaardeerd worden om wie hij of zij is. Een boodschap die iedereen die met zorgintensieve kinderen om gaat -al dan niet als professional- in zijn of haar oren zou moeten knopen.
Ze concludeert dat kinderen zelf meer investeren als ze merken dat er in hen wordt geïnvesteerd. Als ze merken dát ze er toe doen. 

Op 17 april is Michelle Obama in Nederland, ze treedt op in de Ziggo Dome. Mijn kaartjes liggen klaar, ik ga samen met een goede vriendin. Tot die tijd ga ik haar boek herlezen. 

Lees ook hoe het zelfs met ‘Obama Care’ een weelde is als je in de VS gewoon verzekerd bent. 

Geef een reactie

site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest