Blog Silvie

hieperdepiep hoera, mijn bonuskind is jarig

bonuskind het kind na je zorgintensieve kind

Hij is jarig vandaag, twaalf jaar alweer! Ons bonuskind. Het kind ná Daniël, dat alles gewoon, vanzelf zou gaan doen, maar dat (gelukkig?) niet altijd doet. Het kind dat Daan z’n beste vriend is en hem nog steeds elke dag een schop vooruit geeft. De jongste, die er zo van geniet dat hij dit jaar op school de oudste is. Simeon is jarig en we zullen het weten. 

TEKST Silvie Warmerdam

Twaalf jaar geleden werd hij geboren in Amerika. Een kleine krijserd, waardoor Daniël opeens een grote broer werd. En dus niet meer bij alles geholpen kon worden. Want er was een nieuw gezinslid dat onze hulp nog wat harder nodig had. En prompt ging Daan (2,5 jaar oud) in die eerste weken na Simeon z’n geboorte lopen. Zomaar los de kamer door. 

En zo is het nog steeds: Simeon geeft Daan z’n ontwikkeling nog altijd een boost. ‘Jeetje Daan, je bent 14, dat kan je toch wel zelf?’

Toen ik bijna twee jaar later met Simeon op controle was bij de kinderarts (als alternatief voor het consultatiebureau) maakte hij zich zorgen dat onze Siem nog steeds geen woord zei. Hij gaf me de naam en het telefoonnummer van een bureau waar ik maar ’ns om advies moest vragen. Waarop ik begon te lachen. Het was hetzelfde hulp-bij-de-ontwikkeling-bureau waar ik ook met Daniël was geweest. Nee, daar hoefde ik met Simeon niet naar toe. Ik was ervan overtuigd dat hij vanzelf wel zou gaan praten. 

En zo is het nog steeds: we verwachten dat Simeon alles vanzelf gaat doen. Hij is toch dat ‘gewone’ kind dat geen hulp nodig heeft?

Ze zaten samen naast elkaar op een potje om zindelijk te worden. Ze zaten samen in de kinderwagen, totdat ze allebei vonden dat ze ook tijdens een boswandeling zelf konden lopen. Ze zaten samen op school, samen op zwemles en sliepen jarenlang samen op één kamer. 

En zo is het nog steeds: mijn plan is dat ze straks samen gaan beugelen. Kunnen ze elkaar helpen om hun gebit goed schoon te houden. 

Vandaag is Simeon jarig, twaalf jaar. We organiseren het laatste echte kinderfeestje, maken voor de laatste keer een traktatie voor in de klas. Op school de oudste, maar thuis, ondanks dat hij Daniël in ontwikkeling ver voorbij is, nog altijd de jongste. 

Lees ook hoe Simeon gelukkig ook steeds vaker zijn eigen weg gaat al is dat voor Daan dan wel lastig.

Lotje&co is er voor alle ouders van zorgintensieve kinderen. 7 Dagen in de week vind je bij ons persoonlijke verhalen, relevant nieuws, leuke tips en winacties. Help jij mee om ons werk mogelijk te maken?

Geef een reactie

site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest