Blog Merel Olden

we zorgen echt wel goed voor onze brussen

broers en zussen

Jonge mantelzorgers, ook brussen, waren volop in het nieuws deze week. Over de aandacht die ze nodig hebben. Helemaal terecht natuurlijk. Ik lees hier bij Lotje veel reacties van ouders die zich zorgen maken over hun ‘andere kinderen’. Vragen ze niet teveel? Geven ze wel genoeg aandacht? Ik denk dat het antwoord ‘meestal wel’ is.

 TEKST Merel Olden

Waarom ik dat denk? Bijvoorbeeld omdat ik nog niet zolang geleden een zelfgemaakt album kreeg ter ere van het jubileum van het Thomashuis waar mijn zusje een aantal jaren heeft gewoond. Het is een album vol foto’s en verhalen van alle (oud)bewoners. Ze zijn niet geschreven door de zorgondernemers, niet door de ouders, maar door de volwassen brussen. Hulde aan de zorgondernemers dat zij onze verhalen centraal stellen. 

En in alle verhalen lees ik hetzelfde terug, steeds net iets anders verwoord: ‘Ik voel me geen brus.’ ‘Ik weet niet beter of iedereen was normaal in ons gezin.’ ‘Ze draaide gewoon mee in ons gezin’. ‘Ik voelde me trots dat ik hem meteen begreep en hulp kon bieden.’ ‘Ik heb me vroeger nooit gerealiseerd dat hij anders was’. ‘We deden alles samen’. ‘We kunnen samen zo ontzettend lachen.’ ‘Zo was het gewoon’.

Voor al deze brussen is 100% acceptatie van hun zorgintensieve broer of zus vanzelfsprekend. Juist omdat we als kind niet beter wisten en gewoon iemand zochten om mee te spelen, is met mate mogen helpen bij de zorg fijn. Daarom voelen we ons eigenlijk helemaal geen brus. De term brus roept zelfs wat afweer op, want het maakt er namelijk wel iets bijzonders van en dat herkennen de brussen die in dit album schrijven helemaal niet.

Op de brussensite van Lotje&co lees ik natuurlijk ook hele andere verhalen. Verhalen van brussen die het wel heel zwaar hebben met de zorg en zich alleen en anders voelen. Het gaat echt niet altijd goed. Maar toch, toch wil ik tegen ouders van brussen zeggen: Zie ons, let op ons, zorg voor ons, maar maak je niet teveel zorgen over ons. Meestal doen jullie het hartstikke goed.

Lees ook waarom Silvie eerder deze week zich niet helemaal oké voelde omdat ze ’t jongere broertje voor Daniël liet zorgen.

Lotje&co is er voor alle gezinsleden van zorgintensieve kinderen, ook voor de broers en zussen! Daarom ben je lid

https://www.lotjeenco.nl/lid-worden

Geef een reactie

Merel Olden
Merel Olden Merel Olden (45 jaar) getrouwd en moeder van een zoon van veertien werkt als ambulant begeleidster voor mensen met een licht verstandelijke beperking. Haar zus Hester werd elf maanden voor haar geboren met een open rug en liep vlak na de geboorte een hersenvliesontsteking op. Als kind waren Hester en zij onafscheidelijk. Vanaf haar achttiende kreeg Hester te kampen met ernstige epilepsie. Die is de laatste jaren beter onder controle, maar sindsdien gaat Hester mentaal en lichamelijk steeds verder achteruit. Merel schrijft hierover voor Lotje&co en haar blog zuszo.weebly.com.

Meer Merel Olden

Klik hier voor alle Lotje&co bloggers

Misschien vind je dit ook interessant

site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest