Blog Silvie

darmen

11 september 2017

Daniël moest voor controle naar de kinderarts. Omdat het nu eenmaal in het protocol staat, waren we netjes de week ervoor naar het ziekenhuis geweest om bloed te laten prikken en een heupfoto te laten maken.

TEKST Silvie Warmerdam

Terwijl ik met de kinderarts de resultaten van het bloedonderzoek en de foto bespreek, bekijkt de fysiotherapeute Daan nauwkeurig. Omdat hij geen fysiotherapie krijgt maar wel een lage spierspanning heeft, is zo’n jaarlijkse check-up geen luxe.
Gelukkig zijn z’n bloedwaarden goed. Geen plotselinge glutenallergie, geen enge ziektes. Ook z’n heupen zien er goed uit; het bot ligt netjes in de kom. De fysio is tevreden, zeker ook over z’n wat fijnere motoriek. Ik wil al opgelucht uitademen en afscheid nemen, als de kinderarts met haar ‘maar…’ komt.

Op de heupfoto is te zien dat Daniël z’n darmen erg vol zitten. ‘Heeft hij last van obstipatie? Gaat hij elke dag naar de WC? Is het mooi van consistentie?’ De kinderarts kijkt me ongerust aan.
‘Geen idee,’ antwoord ik eerlijk. ‘Daar let ik echt nooit op. Hij klaagt nooit, ook niet over pijn in zijn buik.’
Met de opdracht om een poep-dagboekje bij te houden, een recept voor vezel-medicijnen en een bel-afspraak eind oktober, gaan we weer naar huis.

Ik weet het, ik mag blij zijn dat Daniël zo gezond is. Een poepdagboekje bijhouden is echt niets in vergelijking met grote medische ingrepen. Maar toch zuchtte ik diep toen we het ziekenhuis uitliepen. De komende tijd mag ik me druk maken over (te) volle darmen.

Z’n laatste ingreep was bij de KNO-arts: weer buisjes

Nog geen lid van Lotje&co, maar lees je wel graag mee met mijn blogs? Meld je dan hier als lid.

 

Geef een reactie

site De Heren Van