Advertorial

zoals vandaag, zo zou het eigenlijk altíjd moeten zijn…

Mijn oudste zoon is weliswaar zestien, doordat hij niet kan lopen en praten en ook niet zindelijk is, behandelen we hem niet als een tiener. Ook z'n verstandelijke beperking helpt niet mee: hij is aanspreekbaar op het niveau van een zevenjarige. Maar vandaag moet ik mezelf als moeder toch even achter de oren krabben. Want met twee vrolijke meiden op bezoek, laat Ties een héél andere kant van zichzelf zien.

TEKST Elise van der Velde

Imke en Lotte zijn van De Liedjesfabriek. Een initiatief dat voor zieke- en gehandicapte kinderen een leuke afleiding én tastbare herinnering zorgt: hun eigen lied en videoclip. Ze komen aan huis (of in het ziekenhuis) en dit keer is Ties de gelukkige. Vanuit de vrolijke groene camper (de Liedjesmobiel) stappen de meiden met gitaar en rolkoffer ons huis binnen. In die rolkoffer, zo blijkt later, zit een mini-opnamestudio.

Het valt me direct op dat ze Ties rechtstreeks aanspreken en niet, zoals eigenlijk altijd gebeurt, via mij. Ook al antwoordt hij te laat of niet-verstaanbaar, ze wachten geduldig tot ze begrijpen wat hij bedoelt. Met handen en voeten komen ze erachter wat Ties ‘coole muziek’ vindt en wat zijn hobby’s zijn. Hij giechelt aan één stuk door.
‘Mama. Nee.’ bromt hij als ze eenmaal geïnstalleerd zijn in zijn kamer, grenzend aan onze woonkamer. De deur moet ook dicht. Als een koning laat hij zich de aandacht van Imke en Lotte welgevallen. Ik maak snel een fotootje en verdwijn.

Er klinkt muziek. Er klinken lachstuipen van Ties. Dit is hoe het eigenlijk had moeten zijn, bedenk ik boven mijn koffie. De puberzoon die lol en muziek maakt in zijn kamer, met de deur dicht. Maar dit is niet zoals het is. Zijn deur is altijd open en hij zit er vaak in z’n eentje voor de televisie, na school. Zijn broer en zus lopen in en uit om hem een aai over z’n bol te geven of om te zappen als hij daar om vraagt – zelf kan Ties dat niet. Maar niemand blijft er lang. De vrolijkheid in de kamer ontroert me.

Als ze bijna klaar zijn, word ik toch nog even binnengeroepen: Ties heeft mij gekozen om het refrein in te zingen. Daar is z’n ouwe moedertje dan wél weer goed voor…

Bekijk hierboven de geweldige muziekclip die samen met Ties is gemaakt. Al z’n lievelingswoorden komen er in voor en hij heeft alle belangrijke keuzes mogen maken. Het is echt zijn lied. Wil jij De Liedjesfabriek ook (gratis) op bezoek? Doen! Meld je meteen aan via hun site. 

Lees ook: waarom Elise zo nu en dan ook zelf de deur achter zich dichttrekt om alleen te zijn

Heb jij ook iets te bieden dat het leven van gezinnen met een zorgintensief kind leuker of makkelijker maakt? Laat het ons weten dan gaan we samen op zoek naar de mogelijkheden.

 

 

 

 

Geef een reactie

site De Heren Van

Pin It on Pinterest