Blog Lotjes keukentafel

wat doe je als je zorgintensieve kind een eigen IK ontwikkelt?

eigen ik
11 oktober 2018

Thijs is met tien jaar al een hele knul, hij groeit hard, voornamelijk in de lengte. Zijn gelaatstrekken worden wat harder en mannelijker en hij heeft mooi blond haar op zijn benen. En ook in zijn ontwikkeling zien we verandering. 

TEKST Meike Ooyevaar

Hoewel hij verstandelijk ergens tussen 2 en 7 jaar functioneert, zijn lichaam gedraagt zich als een 10 jarige. En dus verkeren we nu in de peuterpuberfase en puberteit in één.
Alles is in eerste instantie ‘nee’ of het past goed in het geleerde zinnetje; ‘Ik wil dat niet’.
Thijs ontwikkelt een eigen ik. Wat zijn we daar trots op! Wat fijn dat hij soms kan aangeven wat hij wel en niet wil!
Maar hoe moeilijk komen we soms de dag door, want ook de dagelijkse handelingen zijn ‘nee’ en ‘ik wil dat niet’. Maar hij zal toch moeten eten, tanden poetsen, haren wassen etc…

een eigen IK

Het eigen willetje liet hij vandaag zien in de supermarkt. Samen gingen we boodschappen doen. Zoals gewoonlijk parkeer ik in de garage en gaan we met de lift naar boven. Thijs is van de knopjes, hij weet precies waar hij op moet drukken en zodoende bedient Thijs de lift.
Ook de boodschappenscanner weet hij in te schakelen en als het lampje gaat branden te pakken. Thijs weet dat hij de gele knop moet gebruiken en op de streepjescode moet richten. De rest van het apparaat heb ik niet uitgelegd omdat ik niet 28 melk en 33 pindakaas wil afrekenen.

We maken een rondje door de winkel, Thijs scant er vrolijk op los. Tot we bij de Unox leverpastei komen. Hij wil die pertinent niet scannen. Er wordt gegild geschreeuwd en gestampvoet. ‘IK WIL DAT NIET!!!’ Maar ik wil dat wel en zo geschiedt het dat ik de leverpastei scan en in het karretje gooi. Hij is het er niet mee eens en maakt flinke stampei. Ik loop stoïcijns door naar het volgende pad. Hij is dan net zo koppig als een driejarige maar wel met het volume en het voorkomen van een tienjarige.

blij ei

We zijn nog niet klaar en ik geef de scanner aan hem terug met de waarschuwing rustig te doen. Hij scant nog wat boodschappen en we gaan naar de kassa. Als we in de rij staan kijk ik de artikelen na in de scanner. Tot mijn grote verbazing zie ik dat de leverpastei doorgestreept is. De stiekemerd heeft zelf uitgevonden hoe hij de boodschappen moet verwijderen uit de scanner. Ik laat het aan hem zien en hij zegt heel triomfantelijk: ‘Ik wil dat niet’.
Ik kan mijn lachen bijna niet inhouden omdat ik zo trots ben als een aap dat hij dat zelf bedacht heeft, maar het mag natuurlijk niet. Ik slaak een diepe zucht en zeg lachend dat mag niet!
Wat natuurlijk helemaal geen zin heeft. Omdat ik het niet nog een keer zo’n scan-scene waard vind, mag hij het blikje terugzetten in het schap.
Als een blij ei komt hij weer naast me staan en steekt zijn duimpje in de lucht.1-0 voor Thijs. We zijn aan de beurt en het meisje achter de kassa vraagt:
‘Alles gelukt met scannen?’ Ik lach maar vriendelijk naar het meisje, knik ja en denk er het mijne van…

Meike Ooyevaar is 39 jaar en is de trotse moeder van Thijs (10) en Saar (7). Thijs heeft een vorm van autisme en een verstandelijke beperking. Saar is 7 jaar en een lieve bijdehante meid. 

Lees ook hoe Maud een dappere keuze maakte door zonder wandelwagen maar met jongens boodschappen te gaan doen.

Lotje&co creëert een plek waar ouders van een zorgintensief kind elkaar ontmoeten, bijpraten en verhalen delen. Daar kunnen we wel wat hulp bij gebruiken. Word dus lid.

https://www.lotjeenco.nl/lid-worden

Geef een reactie

site De Heren Van

Pin It on Pinterest