Blog Silvie

als je kind het vooral voor een ander doet

nieuwe leerkracht

Daniël heeft niet zoveel intrinsieke motivatie. Hij doet de dingen niet omdat hij nieuwsgierig is, of leergierig of graag wil -op TV kijken en de iPad na, natuurlijk- maar omdat hij graag iets voor een ander doet. Jarenlang was ik daarbij zijn ijkpunt, maar nu hij pubert verandert dat. En worden de mensen om hem heen belangrijker. 

TEKST Silvie Warmerdam

Hij rent tijdens een hockeywedstrijd heus wel over het veld richting het juiste doel. Maar niet omdat hij zelf zo graag wil winnen, maar omdat hij zijn coaches leuk vindt. Hij zwemt elke week baantjes van 50 meter, niet omdat hij zelf nou zo graag fit wil zijn, maar omdat hij ontzag heeft voor de trainer. Hij herkent bijna alle liedjes uit de Top 40 en daarbuiten omdat hij weet dat Julian dat leuk vindt en zijn broer zijn grote held is. 

Sinds de kerstvakantie heeft Daniël een nieuwe leerkracht. In plaats van twee juffen -de één twee dagen en de ander tweeënhalve dag- en een meester voor een halve dag, heeft hij nu één ‘meneer’ voor vijf dagen in de week. 
Een enorme verandering, waar Daan aan het einde van de vakantie echt geen zin in had. En ik hield mijn hart vast. Want hoe lang zou het wel niet duren voordat ook deze man weer een relatie met hem had opgebouwd? Want tot het zover was, zou Daniël niet tot leren komen. Hij leert immers niet voor zichzelf, maar voor de ander.

Aan het einde van de eerste week, kwam het eerste huiswerk mee naar huis. Een vel vol met moeilijke sommen die Daniël net begint te begrijpen, maar nog niet helemaal alleen kan maken.
‘Zullen we eerst deze afmaken?’ stelde ik voor en wapperde met een vel makkelijkere sommen die ik zelf had geprint. 

Maar daar was geen sprake van! Hij moest en zou de sommen maken die de nieuwe leerkracht had meegegeven. Met aandacht, concentratie, rode oren en met het puntje van zijn tong uit zijn mond, heeft hij net zo lang gewerkt tot ze allemaal af waren. (Nee, niet uit zijn hoofd, met hulp van een ‘100-vel’.) Ook al waren ze moeilijk en moest er één rijtje over omdat hij die allemaal fout had. En dat alleen omdat het de sommen van de nieuwe ‘meneer’ waren. 

Ik keek naar de druk tellende Daniël en moest een keer slikken. Een leraar die dit na één week voor de klas voor elkaar krijgt, daar neem ik mijn pet voor af.

Lees ook dat het net even anders is als vaders het hockey-team gaan coachen 

Lotje&co is er voor alle ouders van zorgintensieve kinderen. Elke dag weer delen we persoonlijke verhalen die de draagkracht vergroten. Zodat ze het zorgen-voor volhouden. Doe jij ook mee?

Geef een reactie

Silvie Warmerdam
Silvie Warmerdam is getrouwd met Harro met wie ze drie zonen heeft: Julian (17), Daniël (14, syndroom van Down) en Simeon (11). Silvie blogt elke werkdag over haar leven met Daniël. Silvies verhalen over haar familieleven in Amerika zijn gebundeld in het boek 'Blonde haren onder een cowboyhoed'.

Meer Silvie

Klik hier voor alle Lotje&co bloggers
site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest