Blog Nynke Postuma

een ode aan al die vrijwilligers

vrijwilligers
9 juni 2018

We zijn uitgenodigd voor een dagje in het Onky Donky huis in Ouwehands Dierenpark Rhenen. Om ons een dagje in de watten te laten leggen en zo vaak en lang als we willen (en voor Siem mogelijk is) de dierentuin onveilig te maken.

TEKST Nynke Postuma

En genoten hebben we!
Quality-time als we met zijn vieren op pad gaan in de dierentuin. Herkenning; een blik en een half woord tijdens de gesprekken met de andere ouders. Geen verbaasde blikken bij onverwachte geluiden en onhandige acties van onze zorgenkids. En brussen die volop van de extra aandacht genieten.

Een dag mogelijk gemaakt door twee hele lieve vrijwilligers. Vrijwilligers die ons ’s morgens allervriendelijkst welkom heten. Die vragen wat we willen en daar hun programma op aanpassen. Die de kinderen vermaken zodat wij even rustig kunnen blijven zitten bij ons kopje thee en koffie. Die als wij de dierentuin in gaan de boel weer opruimen en een lekkere lunch klaarzetten.

En als wij de eerste boterhammen gesmeerd op ons bord hebben liggen schuiven ze zelf ook aan tafel aan. Ze vertellen waarom en hoelang ze dit werk al doen.
De ene doet het al jaren (sinds de oprichting), want het houdt haar zo lekker jong. Ze is van ’s morgens 6 tot ’s avonds 6 de deur uit en dat meerdere dagen per week. Maar elke keer komt ze met meer energie thuis dan dat ze ’s morgens de deur uit ging.
De ander is er vandaag voor de tweede keer. Een jonge meid die naast haar fulltime werk nog iets anders voor een ander wil betekenen. Een jonge meid die niet (alleen) haar eigen leven centraal stelt, maar juist ook iets voor de samenleving wil betekenen.

En dit zijn niet de enige vrijwilligers waarmee wij, of eigenlijk vooral Siem mee in aanraking komt. Vrijwilligers op school die een paar extra handen zijn in de klas, zodat er geknutseld of gebakken kan worden. En vrijwilligers die week in week uit de kinderen uit- en aankleden voor en na het zwemmen. Die elke week met andermans kinderen dat gedoe van uit- en aankleden aangaan. Dé reden waarom wij bijna nooit gaan zwemmen.
En vrijwilligers bij het logeerhuis. Die met elk kind één voor één een stuk gaan wandelen, even naar een winkel, of even naar de kinderboerderij, gewoon om er eventjes uit te zijn.

Vrijwilligers. Mensen waar je week in week uit op kunt bouwen. Allemaal mensen die zichzelf wegcijferen voor een ander, die zichzelf op de achtergrond plaatsen in het belang van een ander.

En daarom speciaal deze ode aan alle vrijwilligers: Stap uit de schaduw en sta voor één keer in het licht!

Een hele, hele diepe buiging van mij, van ons en waarschijnlijk van iedereen die met regelmaat te maken heeft met één of meerdere vrijwilligers! Jullie zijn top!!

Lees ook hoe vrijwilligers het mogelijk maken dan Elin, de dochter van Marie José mee kan doen met de judo-les.

Lotje&co eert samen met Nynke de vrijwilligers die elke keer weer voor onze kinderen klaar staan en daarmee onze draagkracht vergroten.

https://www.lotjeenco.nl/lotjeco/het-platform-voor-gezinnen-met-een-zorgintensief-kind/doneren/

Geef een reactie

site De Heren Van

Pin It on Pinterest