NIEUWS

een school voor sarah

elektrische rolstoel

Vorige maand kopte De Gelderlander: ‘Gewoon mavo'er zijn voelt voor Sarah (15) als een overwinning.’ Nieuwsgierig belden we met moeder Marjolein. Wat is er allemaal nodig geweest om Sarah op die gewone MAVO te krijgen?

TEKST Silvie Warmerdam

Sarah is rolstoelgebonden en heeft, omdat ze spastisch is, hulp nodig bij de dagelijkse handelingen. Maar met haar hoofd is niets mis, ze kreeg een MAVO/HAVO advies. Toch ging ze naar het voortgezet speciaal onderwijs (VSO).
Marjolein: ‘Toen Sarah van de basisschool kwam, begon passend onderwijs net. Er was geen ervaring met kinderen die in een rolstoel zitten en een gewoon denkvermogen hebben. Er was geen andere keuze dan het VSO. Al na vijf weken hebben we Sarah eraf gehaald. Ze was diepongelukkig. Zowel cognitief als sociaal had ze geen enkele aansluiting met haar klasgenoten. Ze heeft het nog op een ander VSO geprobeerd, maar ook dat lukte niet.’

Burn out
De zoektocht naar een reguliere middelbare school die het aandurfde met Sarah was een hels karwei. ‘Door de combinatie met mijn baan, heb ik er een burn out van gehad,’ vertelt Marjolein. ‘Niet alleen vanwege het regelwerk en de frustratie omdat we tegen muren aanliepen. Maar vooral omdat Sarah zo ongelukkig was, dat vrat aan me.’
Dankzij een doortastende onderwijsconsulent, een onderbouwcoördinator met lef en de standvastigheid van Marjolein, kon Sarah terecht op het VMBO in de wijk. Marjolein: ’Daar had ze het naar haar zin, maar Sarah heeft sociaal en cognitief meer in haar mars en wilde graag naar het lyceum. Dus is ze overgestapt naar MAVO-3 in het gebouw naast het VMBO.’

Enige in Gelderland
In het krantenartikel lijkt alles rozengeur en maneschijn, maar dat is het niet. Sarah kan bijvoorbeeld niet zelf haar jas uit doen. Leerlingen helpen om haar broodtrommel te openen, er komt meerdere keren per dag een PGB-ster om haar te helpen naar het toilet te gaan. Marjolein: ‘De school had geen idee hoeveel er komt kijken om Sarah op te nemen. Maar de leerkrachten hebben het fantastisch opgepakt. Zo zijn er mensen van school om haar te helpen bij het schrijven van toetsen.’

Ook sociale contacten zijn ingewikkeld. ‘De confrontatie met klasgenoten die wel alles kunnen is soms pijnlijk. Op een schoolfeest werd Sarah letterlijk onder de voet gelopen. We pionieren en dat kost veel energie. Vooral omdat het niet nodig zou moeten zijn. Waarom is Sarah de enige in heel Gelderland die in een elektrische rolstoel naar de MAVO gaat? Waar is de rest? Waarom is het zo ingewikkeld om onderwijs te krijgen op de plek waar je thuis hoort?’ Marjolein maakt zich er hoorbaar druk over: ‘Weet je, het kan wel, als iedereen wil.’

Eigen zaakjes regelen
Ondanks alle obstakels, blijven Marjolein en Sarah kiezen voor het reguliere onderwijs. Omdat een werkplek later ook in de samenleving zal zijn. Marjolein: ‘Sarah leert nu om voor zichzelf op te komen, haar eigen zaakjes te regelen en dat zal ze haar hele leven moeten blijven doen.’

In 2015 schreef Marjolein al eens in een keukentafelblog: ‘Sarah dreigt tussen wal en schip te vallen.’

Bij Lotje&co lees je de ervaringsverhalen achter het inclusieve onderwijs waar het College voor Rechten van de Mens voor pleit. Steun jij ons met een donatie?

word donateur van gezinnen met een zorgintensief kind

Geef een reactie

site De Heren Van

Pin It on Pinterest