Blog Silvie

en ik dan?


In onze keuken hangt een groot planbord, waarop ik iedere week schrijf wie wanneer welke activiteit heeft. Gisteravond stond Daniël het overzicht van deze week te bestuderen en keek me vragend aan.

TEKST Silvie Warmerdam

‘Wat is RZK voor Julian?’ vroeg hij wijzend naar de groene letters (Julian z’n kleur) bij zaterdag en zondag.
‘Dat betekent Regionale Zwemkampioenschappen, Julian zwemt zaterdag en zondag in Eindhoven zwemwedstrijden.’
‘Oké, en wat is NAC voor Simeon?’ vervolgde hij wijzend op de rode (Simeon z’n kleur) letters bij de zondag.
‘NAC is een voetbalploeg, Simeon gaat zondag bij de wedstrijd kijken met z’n eigen team.’
‘O….’ reageerde Daan en toen bleef het even stil. ‘…En ik dan?’

Ik keek Daniël aan en voelde zijn vraag als een stomp in mijn maag. Harro gaat -als coach- met Simeon z’n voetbaluitje mee, ik ga mee naar Eindhoven. Beide activiteiten zijn niets voor Daniël, ze duren te lang, er is te veel herrie en het heeft niet zijn interesse. Soms is drie kinderen en twee ouders een onmogelijke combinatie. Ik had nog geen antwoord op zijn vraag.
‘Wat zou je willen doen?’
‘Logeren bij opa en oma?’ reageerde Daan direct. Blijkbaar voelde hij mijn schuldgevoel en rook hij z’n kans om voor de hoofdprijs te gaan.
Omdat opa en oma niet naast de deur wonen en zelf niet meer zo mobiel zijn, is een logeerpartij een ingewikkelde logistieke operatie; we kunnen Daniël niet op de trein zetten.

En dus zuchtte ik diep. Het is fijn dat hij meedenkt, maar het maakt de puzzel voor de zondag niet eenvoudiger.

Dat planbord speelt vaker een centrale rol in ons huishouden, lees ook coupe

Eén reactie op “en ik dan?”

  • Sabrina van der Laan schreef:

    Ik probeer zoveel mogelijk vooruit te plannen en ik heb dan wel weer het gemak dat mijn zoon niet kan praten. Toch vind ik het belangrijk dat hij ook iets leuks te doen heeft. Maar ook mij lukt het niet altijd.

Geef een reactie

site De Heren Van

Pin It on Pinterest