Blog Merel Olden

haat/liefde met de rolstoel

11 november 2017
dromerig beeld van rolstoel

Een nieuwe rolstoel. Ze heeft hem nodig, mijn zus. Die ouwe, makkelijk opklapbare, die ik in een minuut in mijn achterklep heb liggen, is niet langer toereikend. Niet langer voldoet een stoel die vooral bedoeld is voor de lange afstanden buiten. Een echte moet er komen. Een stevige, serieuze, comfortabele stoel om de dag in door te brengen.

TEKST Merel Olden

Een rolstoel, een duidelijker signaal dat er sprake is van een beperking, een ziekte, een handicap is er waarschijnlijk niet. Dat maakt voor veel mensen de associatie ermee negatief. Ik associeer rolstoelen juist met geluk en plezier. Toen we klein waren kon mijn zus behoorlijk goed lopen en kwam de rolstoel alleen tevoorschijn als we erop uit gingen. Naar een dierentuin, naar de zee, naar het bos. Op fijne dagen en fijne momenten. Hele stukken liep Hester gewoon op zulke dagen en dan was de rolstoel handig om zware tassen te vervoeren. Als ze vermoeid raakte, mocht ze erin en dan mocht ik achterop komen staan. En werd ik dus ook voortgeduwd. Of ging ik voor de grap op haar schoot zitten. Of ik mocht haar duwen en dan raceten we samen heuveltjes op en af en gilde ze van de pret. Mooier speelgoed was er niet. Als de rolstoel erbij werd gehaald was het feest.

Maar deze nieuwe rolstoel is geen feest. Hij is er omdat lopen en zelfs het staan steeds slechter gaat. Er is hard voor gestreden om hem te krijgen. Het heeft langer geduurd dan goed voor Hester is. En nu is hij er dan toch. Het is een mooi exemplaar. Hij ziet er comfortabel uit.

‘Wat is hij groot. En hoog. Massaal. En wat ziet ze er gehandicapt uit in dat ding. Veel gehandicapter dan normaal.’ Het is het eerste wat ik denk als ik haar in haar nieuwe rolstoel zie zitten. Een gedachte waarvan ik hoop dat hij niet op mijn gezicht te lezen is. Die ik niet wil hebben. Niet eens mag hebben van mezelf. Die ik zeker niet hardop uitspreek. Zoals je ook niet tegen een ooit zo vitale oom zegt dat hij er zoveel ouder uitziet opeens.

En dus roep ik net iets te blij: ‘Wat een mooie nieuwe stoel heb jij gekregen, Hes’.

Hester is in een murmelbui en reageert nauwelijks op mijn niet al te oprechte opmerking. In plaats daarvan mompelt ze dat ze graag met me mee naar huis wil. De nieuwe stoel lijkt haar niet echt te interesseren. De zorgonderneemster vertelt me ondertussen dat de stoel gisteren gekomen is, wat er wel en niet goed aan is en dat er ook een nieuwe po- douchestoel is geleverd. We gaan hem bewonderen, voordat ik de mompelende Hester en haar oude, lichte, makkelijk in te klappen rolstoel mee naar huis neem. De nieuwe stoel laat lekker ik achter in de hal, want hij maakt me verdrietig.

Heel even maar. Dan zet ik me erover heen. Want nadat ik dat eerste nare gevoel heb weggeslikt, kan ik zijn mooie kant zien. En zien dat ook hij, net als zijn voorganger, het leven van mijn zusje een beetje mooier en vrijer maakt. Al tijden kan ze niet meer zelfstandig lopen. Altijd moet er iemand mee naar de wc, naar haar kamer, naar de tafel en de keuken. Met de rolstoel komt ze weer helemaal vooruit. En dat is een feestje om naar te kijken.

Als ik haar terugbreng zie ik hem staan in de hal. De nieuwe stoel. Naast mijn wrevel voel ik nu toch ook een klein beetje blijdschap. Ik weet: het gaat wel goed komen, tussen mij en deze nieuwe stoel.

Eerder deze maand schreef Bram over stress die de rolstoel van Sara veroorzaakte.

We maken de dingen bij Lotje&co niet mooier maar wel hopelijk wel positiever en dat maakt het leven toch echt leuker. En daar draag jij aan bij als je lid wordt. 

samen maken we Lotje mogelijk

Geef een reactie

Merel Olden
Merel Olden

Merel Olden (44 jaar) getrouwd en moeder van een zoon van dertien werkt als ambulant begeleidster voor mensen met een licht verstandelijke beperking. Haar zus Hester werd elf maanden voor haar geboren met een open rug en liep vlak na de geboorte een hersenvliesontsteking op. Als kind waren Hester en zij onafscheidelijk. Vanaf haar achttiende kreeg Hester te kampen met ernstige epilepsie. Die is de laatste jaren beter onder controle, maar sindsdien gaat Hester mentaal en lichamelijk steeds verder achteruit. Merel schrijft hierover voor Lotje&co en haar blog merelszorgen.weebly.com.

Meer Merel Olden

Populair

Klik hier voor alle Lotje&co bloggers

Misschien vind je dit ook interessant

site De Heren Van