Blog Bram

dat ene appje van de fysiotherapeut helpt

fysiotherapeut
beeld AD.nl

Emine en Bram zitten in een dip. Sara’s fysiotherapeut Yvonne sleept Emine en Bram door een zware dag.

TEKST Bram Verbrugge BRON Ad.nl

Als een oude man stap ik behoedzaam onder de douche vandaan. De badrand voelt als een beklimming. Bij elke beweging vrees ik een stekende pijnscheut vanuit mijn onderrug. Mijn lichaam schreeuwt om rust. Rust? Ik heb geen tijd voor rust. Gedrogeerd door spierverslappers en pijnstillers sleep ik me door de dagen.

Het werk gaat door en omdat Emine ziek is, komt ook de verzorging van Sara vooral op mij aan. ‘Blijf maar lekker liggen’, zeg ik ’s ochtends vroeg tegen mijn vrouw. Ik kleed Sara aan, til haar naar beneden en geef haar een boterham met appelstroop. Als ik even niet kijk, plakt ze tot achter haar oren. En hoewel ik streng wil zijn, kan ik mijn lachen niet inhouden als zij ondeugend naar mij lacht. Samen gieren we het uit.

wit
Ik breng haar voor de zoveelste keer te laat op het revalidatiecentrum. Schuldbewust stap ik binnen, maar niemand klaagt. ‘Sara ziet wit. Gaat het met jullie?’ vraagt de groepsleidster.

Ik slik. Het liefst zou ik mijn hart luchten, mijn boosheid en frustratie er uit gooien over de internetidioten die alleen de kop van mijn columns lezen en hun mening op Facebook klaar hebben. Zeuren over het Erasmus MC, die na twee weken nog steeds geen enkele reactie op onze klacht heeft gegeven. Zeiken over de spanning omdat ons hele huis moet worden verbouwd. Jammeren over de pijn in mijn rug en de stress omdat een controle-MRI moet uitwijzen of er geen nieuwe tumor in mijn ruggenmerg zit na de operatie van vorig jaar.

En bovenal, mijn zorgen uitspreken over Emine, die keer op keer al die shit moet verwerken.

moe
‘Een beetje moe, maar komt goed hoor’, zeg ik. ‘Ik haal haar straks op.’ Sara is al met haar klasgenootjes aan het spelen. Ze ziet inderdaad wit, maar ze straalt als altijd. Ik geef haar een knuffel. ‘Veel plezier, schat!’

Een dag later meld ik mij ziek. Ik breng Sara naar het kinderdagverblijf en kruip om negen uur ’s ochtends uitgeput naast Emine op de bank. Als ik bijna in slaap val, trilt mijn telefoon. Sara’s fysiotherapeut Yvonne stuurt een filmpje door. Sara leunt tegen de bank en staat! Yvonne en de leidster van het kinderdagverblijf juichen van geluk. Ik word er stil van. Eén traan rolt trots over mijn wang.

‘Ik was er net helemaal klaar mee, maar dit helpt’, app ik terug. ‘Ik ben door mijn rug gegaan en wil het liefst iemand vermoorden.’
‘Moet ik iets doen? Masseren?’, appt Yvonne en binnen een kwartier staat ze op de stoep.
‘Ik kom je man even onder handen nemen’, zegt ze als Emine opendoet en ze schatert het uit. Ik ga op de bank liggen en ze masseert mijn rug. ‘Auw joh, ben je ook boos?’ zeg ik, als ze flink in mijn spieren knijpt. ‘Aaien mag Emine doen. Ik pak je goed aan’, zegt Yvonne.

Bram en Emine hebben de Stichting Voor Sara opgericht om te strijden voor onderzoek naar de zeldzame spierziekte MDC1A. Meer informatie staat op voorsara.nl. Het beste advies dat Bram ooit kreeg? Kijk naar wat er wel kan!

Lees ook hoe Silvie steun vindt bij de schouder van haar schoonzus als het haar teveel wordt.

Lotje&co zet zich in om de draagkracht van ouders als Bram en Emine te vergroten. Zodat  zij voor hun kinderen kunnen blijven zorgen. Als lid maak jij dit mogelijk!

https://www.lotjeenco.nl/lid-worden

 

Geef een reactie

site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest