Blog Silvie

contrast

13 november 2017
kindercardioloog

Ik fiets met Daniël naar het ziekenhuis. Ik ben z'n hartecho nu niet vergeten. Terwijl ik uitleg wat de dokter gaat doen, denk ik terug aan die allereerste keer dat Daniël z’n hart werd onderzocht.

TEKST Silvie Warmerdam

Daniël was toen zes dagen oud. Zenuwachtig, volkomen in de war en ook nog helemaal niet hersteld van de keizersnee -ik fysiek, Harro emotioneel- reden we met z’n drietjes naar het veel te grote LUMC. We verdwaalden in de parkeergarage, verdwaalden in de ziekenhuisgangen.
Bij de kindercardioloog wilden de plakkertjes voor het hartfilmpje niet op z’n huidje blijven zitten, Daan wilde niet stilliggen. Ik moest bij voorbaat al huilen en toen Daniël ook begon, kwam de melk bij mij ook meteen.

Het enige positieve aan dat bezoek was dat de open ductus die direct na Daan z’n geboorte was opgemerkt, spontaan was gesloten. De dreigende wolk van een open hart operatie op korte termijn, loste enigszins op. We haalden opgelucht adem, ook al zat er wel nog een gaatje in zijn hart.
Ondanks alle ongemak, gingen we toen toch maar koffie drinken op een zonnig terrasje in de drukke Leidse binnenstad.

‘O ja,’ reageert Daniël vandaag begrijpend op mijn uitleg. ‘Mijn hart. De dokter gaat dan luisteren met oortjes in, toch?’
‘Dat heet een stethoscoop,’ knik ik en herhaal het woord. ‘Kan jij het ook zeggen?’
Braaf zegt Daan me na.
Om een hartfilmpje te maken, worden tegenwoordig geen plakkertjes meer gebruikt, maar zuignapjes die meteen vast blijven zitten. Daniël geeft zelf antwoord op de vragen naar zijn naam, leeftijd en adres.
Daan ligt stil op het bed en kijkt nieuwsgierig mee op de monitor. De kindercardioloog legt uit: ‘Zie je die kleurtjes? Dat is je bloed.’

Het gaatje van toen zit er nog steeds. Maar voortschrijdend inzicht in de medische wetenschap maakt dat de cardioloog zich er nu geen zorgen meer over maakt. ‘Ik wil je nog één keer zien, over een paar jaar als je uitgegroeid bent,’ zegt hij tegen Daniël. ‘Maar eigenlijk is er niets met je aan de hand.’

Vrolijk fietst Daniël vervolgens naar school, door een stille stad omdat het spitsuur voorbij is. Het contrast met dertien jaar geleden had niet groter kunnen zijn.

Inderdaad, twee weken geleden was ik de afspraak bij de cardioloog vergeten.

word donateur van gezinnen met een zorgintensief kind

Geef een reactie

site De Heren Van