Blog Bram

angstaanjagend veel misbruik bij kinderen met een handicap

#metoo
30 januari 2018

Emine en Bram schrikken als de revalidatiearts begint over de ‘seksuele ontwikkeling’ van Sara. Voor kinderen met een beperking is het nóg belangrijker dat ze leren hun grenzen aan te geven.

TEKST Bram Verbrugge BRON Ad.nl

‘Ook op het gebied van seksuele ontwikkeling moet Sara assertiever worden’, zegt de revalidatiearts tijdens de teambespreking bij revalidatiecentrum Rijndam.

Ik schrik. Seksuele ontwikkeling? Sara is twee! ‘Wat bedoelt u daar precies mee?’ vraag ik.

‘Kinderen van haar leeftijd gaan steeds meer zelf doen, ze kunnen bijvoorbeeld zelf naar de wc, maar Sara moet bij veel handelingen veel langer worden geholpen, doordat ze het in haar eentje niet redt. Zij moet leren aangeven wie haar mag verschonen, helpen met douchen en helpen naar het toilet te gaan. Papa en mama mogen dat. En iemand die ze vertrouwt. Maar bijvoorbeeld niet een taxichauffeur die haar naar school brengt.’

Rillingen
Zonder dat ze het noemt, waarschuwt ze voor seksueel misbruik. Ik krijg meteen de rillingen.

Sara is hier te jong voor, schiet het door mijn hoofd. En tegelijk: ik vergeef het mezelf nooit als achteraf blijkt dat ik haar niet goed heb voorbereid op de grote, boze buitenwereld.

Eenmaal thuis bezoek ik de website Lotje&co en lees een artikel over seksueel misbruik bij mensen met een beperking. Uit het onderzoek Beperkt Weerbaar dat in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport werd uitgevoerd, blijkt dat 61 procent van deze vrouwen aangeeft ooit te maken te hebben gehad met seksueel geweld, variërend van een kwetsende manier van aanraken tot verkrachting.

Hype
#metoo werd een hype. Maar gehandicapten zijn lang niet zo sexy als Hollywood-actrices. Maakt iemand zich druk om deze groep? Zal Matthijs van Nieuwkerk hier ook avonden over doorpraten? Worden de gehandicapte vrouwen van Nederland allemaal uitgenodigd bij Humberto Tan of Eva Jinek?

Ruim zes op de tien vrouwen met een handicap heeft ooit seksueel geweld ervaren. Dat zijn angstaanjagende cijfers. Om mezelf gerust te stellen struin ik naarstig naar redenen waarom Sara niet past in die stuitende statistieken; ze heeft alleen haar lichamelijke beperkingen en kan het prima zeggen als ze iets niet wil. Ik vertrouw de mensen om ons heen. Wij houden haar altijd in de gaten.

Vertrouwen
Dat laatste kan ik natuurlijk nooit waarmaken want Sara heeft ook te maken met hulpverleners, artsen en therapeuten als wij er niet bij zijn. En ook vertrouwen is een broos argument. Veel misbruikplegers zijn bekenden van het slachtoffer en werden ooit vertrouwd.

In mijn tijd als rechtbankverslaggever heb ik de verschrikkelijkste misbruikzaken zien voorbijkomen. Hoewel ik er nooit persoonlijk bij betrokken was, kookte mijn bloed als een volwassen vent bekende een weerloos kind te hebben misbruikt. En nu moet ik over dit onderwerp nadenken als vader.

Ik wil niet paranoïde worden of altijd in angst leven als ik niet bij Sara ben. Hoe kan ik haar loslaten en toch beschermen?

Ben ik wel klaar voor deze verantwoordelijkheid?

Bram en Emine hebben de Stichting Voor Sara opgericht om te strijden voor onderzoek naar de zeldzame spierziekte MDC1A. Meer informatie staat op voorsara.nl. Het beste advies wat Bram ooit kreeg? Kijken naar wat er wel kan!

Silvie zag een filmpje dat ze echt niet kan afkijken, te heftig!

En zo maakt iedereen zijn eigen afwegingen en bieden we herkenning aan elkaar. Wil je meer herkenning? Word dan lid van Lotje&co en steun daarmee de stichting.

samen maken we Lotje mogelijk

Geef een reactie

site De Heren Van

Pin It on Pinterest