Blog Silvie

dit zouden ouders die ‘niet staren’ sissen, beter kunnen zeggen

staren
11 juli 2018

Nagekeken worden omdat je op een driewieler fietst. Gefluister om je heen -‘dat is dat jongetje, weet je wel van wie ik vertelde’ of erger: ‘moet je die zien…’ Met open mond aangegaapt worden door kinderen. En dan ouders achter hen, die sissen ‘niet staren’. Daniël maakt het dagelijks mee en ik dus ook. 

TEKST Silvie Warmerdam

Niet dat hij er last van heeft, tenminste volgens mij nog niet. Maar er komt natuurlijk een dag dat het hem wel gaat opvallen. In die tussentijd, zie en hoor ik alles. Natuurlijk zijn er ook mensen die vriendelijk lachen, zeker omdat Daniël zelf zo open en vriendelijk is. Maar dan is er al contact -meestal op zijn initiatief. Het gaat me om de momenten daarvoor. Als mensen denken dat we hun reacties niet opmerken.

Persoonlijk vind ik ouders het ergst. Bijvoorbeeld op het hockeyveld als Daniël en zijn teamgenoten in dezelfde clubkleuren langslopen omdat ze ook een wedstrijd hebben. Dat kinderen dan staren, het zij zo. Maar ouders die hun kinderen wegtrekken, net te hard en met rood aangelopen gezicht ‘niet staren’ snauwen en/of achter mijn rug omstandig gaan staan uitleggen dat ‘die’ kinderen gehandicapt zijn… Je kent ze vast wel.

in plaats van ‘niet staren’

Voor die ouders heb ik nu een prachtige boodschap. Zo simpel en daarom juist zo mooi. Want beste ouders, wat als jullie je kinderen in plaats van ‘niet staren’ nu eens zouden leren hallo te zeggen? 

Dus de volgende keer dat Daniël langs fietst en je daar op de stoep staat met je twee blonde zoontjes, trek ze dan niet aan hun schouder naar achteren, maar moedig ze aan: ‘Zeg maar hallo tegen die jongen op z’n mooie fiets.’
Of als we in de rij staan voor een ijsje en jullie staan achter ons en je bloedjes kijken met grote ogen naar Daniël of ze wijzen om je duidelijk te maken wie ze bedoelen, sis dan niet achter je hand ‘Niet staren! Niet wijzen!’ Want dat horen we toch wel. Leer ze ‘zeg maar hallo’ en geef zelf het goede voorbeeld. 

Ik weet zeker dat Daniël hallo terug zegt en je kinderen de volgende keer wat minder vreemd zullen opkijken als ze iemand tegenkomen die er anders uit ziet. 

Lees ook hoe we, toen Julian zijn sleutelbeen had gebroken, even konden voelen hoe het is als je kind een niet-zichtbare handicap heeft.

Lotje&co is een groot fan van positieve boodschappen en vult het glas graag halfvol. Ook op de moeilijke momenten. Daarom ben je lid, toch?

https://www.lotjeenco.nl/lid-worden

2 reacties op “dit zouden ouders die ‘niet staren’ sissen, beter kunnen zeggen”

  • Jose van duivenvoorde schreef:

    Mijn ouders hebben mijn en mn zussen vroeger netjes uitgelegd wat er anders was aan die jongen of meisje op leeftijds nivo zodat het daarna eigenlijk gewoon was even aanpassen met spelen en gewoon blijven spelen
    Op vakantie bij centerparcs hadden we een paar huisjes verder een groepje dat begeleid op vakantie was de meesten hadden down en waren een stukje ouder dan wij waren maar gespeeld dat wij hebben met zn allen en met zn alle naar het zwembad zo’n leuke herinnering aan daarna een ijsje mn vader trakteerde mee zn alle op een rij op de stoelen en niet door hebben dat er raar gekeken werd tot mn moeder naar iemand een opmerking maakte .
    Mijn mening is als je een kind uitlegt op zijn of haar leeftijd nivo er voor dat kind niks vreemds meer is. Wij werden goed in de gaten gehouden omdat wij klein waren en de groep al volwassen ivb met toch wat sterk zijn maar na al die jaren nog steeds leuke herinneringen aan .

  • Manon schreef:

    Wij leren onze zoon “met een ander lief gezichtje” dat het meer over de mensen zegt dan over hem en dat dezen allemaal nog heel veel moeten leren! Neemt niet weg dat hij juist heel veel verdriet heeft door deze mensen…Ooit hoop ik dan ook dat hij sterk genoeg is om dit zelf aan hen terug te geven.

Geef een reactie

Silvie Warmerdam
Silvie Warmerdam is getrouwd met Harro met wie ze drie zonen heeft: Julian (17), Daniël (13, syndroom van Down) en Simeon (11). Silvie blogt elke werkdag over haar leven met Daniël. Silvies verhalen over haar familieleven in Amerika zijn gebundeld in het boek 'Blonde haren onder een cowboyhoed'.

Meer Silvie

Klik hier voor alle Lotje&co bloggers
site De Heren Van

Pin It on Pinterest