Blog Silvie

een ontroerend gebaar van een jongen van zestien

ontroerend gebaar
11 juni 2018

Ik ga elk jaar een weekendje weg met mijn vriendinnen uit mijn studietijd. Eigenlijk spreken we dan altijd alleen maar met elkaar af. Juist daarom leek het ons leuk om dit jaar een gezellige zondagmiddag met alle mannen en alle kinderen aan het weekend vast te knopen. En het werd een gezellige, maar vooral hele sportieve middag. 

TEKST Silvie Warmerdam

Nadenkend wat we met zo’n grote groep (meer dan 20 kids in voornamelijk de puberleeftijd) zouden kunnen doen, bedachten we dat ze allemaal sporten en dan ook nog ’ns bijna allemaal hockey -op een paar voetballende jongens na, zoals Simeon. Dus werd het een middagje  langs de lijn, met een heuse hockeywedstrijd. Twee zonen van twee vriendinnen keepen in hun dagelijks leven en zeulden hun hele outfit mee naar het event. 

We maakten twee teams, met de kinderen, vaders en moeders door elkaar. Eén vader zag zijn kans schoon en riep snel dat hij wel scheidsrechter wilde zijn. In de eerste helft gaf hij een strafbal aan het ene team, zodat de moeder van één van de keepers de kans kreeg tegenover haar zoon te staan. Jammer genoeg miste ze.
In de tweede helft -het stond nog steeds 0-0- gaf de scheids een strafbal aan het andere team, zodat ook de moeder van de andere keeper haar moment zou krijgen. Maar toen de bal op de stip ging, riep iedereen dat Daniël ‘m moest nemen. 

Nu had Daan al de hele wedstrijd goed mee gerend, een paar ballen aangenomen en netjes overgespeeld. Ik stond te kijken en wist opeens waarom ik iedere zondagochtend weer vroeg mijn bed uit kom voor z’n hockeytraining. Zodat hij op momenten als deze gewoon mee kan doen. Door z’n spel had hij voldoende zelfvertrouwen om die strafbal inderdaad te nemen. Met alle ogen op zich gericht schoot hij de bal hard en trefzeker het doel in. Iedereen juichte en hij kreeg high-fives.

En ja, natuurlijk liet de keeper de bal bewust op het allerlaatste moment door.
‘Bedankt Stijn,’ riep ik en was ontroerd. Ontroerd omdat een jongen van zestien het inzicht had om het zo te spelen. Omdat hij te midden van leuke meiden van zijn leeftijd én die andere keeper met wie hij natuurlijk de competitie voelde, niet voor zijn eigen gewin ging. Maar besloot dat Daniël de held van de middag mocht zijn.

Lees ook dat Daniël niet altijd zo scherp is en ook wel eens juicht voor de tegenstander

Lotje&co is het platform voor ouders van zorgintensieve kinderen. Als donateur geef je ons de mogelijkheid om elke dag weer verhalen met elkaar te delen.

https://www.lotjeenco.nl/lotjeco/het-platform-voor-gezinnen-met-een-zorgintensief-kind/doneren/

Eén reactie op “een ontroerend gebaar van een jongen van zestien”

  • Simone schreef:

    Ik zie het voor me, het koppie van Daniël jij Silvie langs de lijn, de spanning die iedereen voelt…zal hij wel of zal hij niet, en wat als?want doordat Mees bij Daniël ooit in het team speelde ….kan ik dit beeld zo op mijn netvlies branden….en voel ik wat jij voelde als moeder dat moment…een traan rolt over mijn wang van ontroering, van medeleven….dat wil ik je even zeggen…liefs en dikke kus voor Daniël en voor jou ! X Simone en high five van Mees!

Geef een reactie

site De Heren Van

Pin It on Pinterest