Blog Silvie

postzegels

12 september 2017

Volgende maand word ik vijftig. Natuurlijk is dat een mijlpaal om te uitgebreid te vieren, maar het voelt ook ambivalent. Word ik nu echt oud?

TEKST Silvie Warmerdam

Afgelopen zaterdag kwamen de uitnodigingen voor mijn feestje van de drukker. Dus ligt de keukentafel nu bezaaid met enveloppen, postzegels en lijsten met adressen. Op zich is dat al iets om je oud over te voelen; wie stuurt er tegenwoordig nog een papieren kaart?
‘Mama is bijna jarig,’ vertelt Daniël.
‘Nou Daan, het duurt nog even. Pas in oktober.’
‘O ja, nu is september..’
‘Weet je ook hoe oud mama wordt?’ vraagt Julian naar de bekende weg aan Daniël, vooral om mij te sarren.
‘Ja vijftig, dat is heel oud…’

Natuurlijk is vijftig oud in de ogen van de jongens. Toen ik een tiener was, vond ik mijn ouders ook oud en vooral zo ouderwets. Ik denk dat ik dat nu niet ben. Maar toen ik laatst aan Julian moest vragen hoe Snapchat werkt, rolde hij veelbetekenend met z’n ogen.
‘Je bent bijna vijftig mam, je snapt dat toch niet meer…’

Alleen, bijna vijftig voelt niet oud. Ik kan me nog steeds enorm druk maken over veel zaken. De NIPT, die gepaard gaat met discriminatie van mensen met Down, het gebrek aan inclusief onderwijs in Nederland. De bezuinigingen in de zorg, waardoor er ’s nachts met camera’s gewaakt wordt over mensen, die 24 uur per dag zorg nodig hebben.
‘Je kunt de wereld niet veranderen,’ verzucht Harro als ik weer een tirade afsteek.
‘De hele wereld hoeft niet, alleen het stukje om ons heen,’ is nog steeds mijn antwoord.

Ik blijf het gevoel houden dat het grootste gedeelte mijn hele leven nog voor me ligt, in plaats van de cijfermatige werkelijkheid dat ik nu toch echt over de helft raak. Oké, ik zal geen kort rokje meer aantrekken, maar verder kan alles nog. Toch?

Meer lezen over de NIPT? Begin bij beter af
Meer lezen over inclusief onderwijs? begin bij speldenprikje

Geniet je elke dag van mijn blogs? Word dan nu lid van Lotje&co!

Geef een reactie

site De Heren Van