Blog Silvie

als je kind op 2 januari iedereen een fijne kerst toewenst

structuur rond feestdagen

Op 2 januari gaan Daniël en ik op kraamvisite bij één van zijn pgb-begeleidsters, ze is net voor de feestdagen bevallen van een lief klein meisje. Bij de boekhandel kopen we de twee boeken die ik zelf heel vaak heb voorgelezen en nu gescheurd en wel bij ons in de kast staan. Nooit weggegooid vanwege de herinnering. Als we de boekenwinkel weer uitlopen zegt Daan: ‘Fijne kerstdagen!’

TEKST Silvie Warmerdam

Een wens waarmee hij niet probeert om lollig te zijn of aan te geven dat hij zo genoten heeft van de kerstdagen. Het is zijn manier om grip te krijgen op die veel te verwarrende dagen. Net als dat hij diezelfde ochtend op Spotify zoekt tot hij ‘Last Christmas’ van Wham heeft gevonden. Om vervolgens heel hard mee te zingen. 

Het is te veel, te verwarrend en deze vakantie met al die losse feestdagen heeft veel te weinig structuur. En dus wil hij, als we om 12.00 met champagne proosten, niet dat 2019 begint. Hij blijft stug volhouden dat het 2017 is geworden.
Ik lach het in eerste instantie weg. Pas als hij echt helemaal op de rem gaat, helemaal niets nieuws meer wil -zelfs de baby geen knuffeltje wil geven- en blijft teruggrijpen op hoogtepunten uit het verleden, grijp ik in. Te laat.

En dus voel ik me schuldig. Schuldig omdat ik die jaarwisseling niet voldoende heb voorbereid; ik dacht dat hij ’t wel begreep. Schuldig dat ik ons planningsbord niet heb ingezet deze vakantie. Ik had verwacht dat het voor Daniël voldoende was om te vertellen wanneer we wat zouden gaan doen. Maar van alle activiteiten heeft hij alleen het logeren bij opa en oma goed onthouden -en natuurlijk het kalfsribstuk op eerste kerstdag.

We breken heel bewust samen met Daniël de kerstboom af, ruimen alle kerstkaarten op en vullen het grote planningsbord weer in.
Op dat bord staat bij vandaag: ‘Weer terug naar school’. En met uitroeptekens erachter: ‘Bij de nieuwe meester!’
Want als klap op de vuurpijl komen allebei z’n juffen niet terug en staat er vanaf vandaag een nieuw, onbekend gezicht voor de klas. Waar hij -uiteraard- in de voorbereiding niets over wilde horen. 

Lees ook hoe Daan laatst voor het planbord stond en zielig vroeg: ‘En ik dan?’

Lotje&co is er voor alle ouders van zorgintensieve kinderen, elke dag weer. Ook in 2019! Omdat het delen van verhalen helend werkt en we die erkenning en herkenning elke dag nodig hebben. Doe je mee?

Geef een reactie

site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest