Blog Elise

uit eten gaan met je gehandicapte kind: een uitdaging

uit eten gaan
30 juli 2018

Het avondeten schijnt voor veel mensen het gezelligste moment van de dag te zijn. De verhalen komen los. De sfeer is ontspannen. Iedereen komt nader tot elkaar. Ik vind dat knap. Want hoe vrolijk wij de tafel ook dekken, bij ons is het een dagelijks terugkerend gezinsdrama.

TEKST Elise van der Velde

Iedereen is moe, vragen over school worden met ‘ja’ of ‘nee’ (of helemaal niet) beantwoord en Remco en ik doen nog net niet kop of munt wie naast Ties zit. Om hem te voeren en om in ons gezicht geniest te worden – leer een spastisch kind maar op tijd z’n hand naar z’n mond te brengen. Tussen de andere twee kibbelende kinderen is ook geen pretje, maar dan hoef je in ieder geval geen gehaktschotel uit je pony te krabben.

Uit eten met z’n vijven proberen we als het even kan te vermijden. Aan tafel met een kind dat kwijlt en gehakt niest en twee die een poging doen elkaar de rolstoel van hun broer in te trappen is één ding. Dit gezinsgeluk etaleren met twintig starende tafeltjes om je heen is wat anders.

toch uit eten

Maar laatst hadden we afgesproken met een ander ‘gehandicapt gezin’. Gedeelde smart is halve smart, dus vooruit. Gewoontegetrouw zette Remco Ties naast zich neer op de hoek van de tafel. En gewoontegetrouw bemoeide ik me met de coördinaten van de rolstoel. Hoewel we een op het kleffe af harmonieuze relatie hebben, kunnen we (oké, ik met name) doordraaien als het gaat om de hulpmiddelen van Ties.

‘Met z’n gezicht naar de muur? GEZELLIG!’
‘Dan draai jij je maar GEZELLIG in een U-bocht om hem te voeren!’
‘GOED!!!!’
‘PRIMA!!!”’
We zaten zwijgend tegenover elkaar tot onze vrienden arriveerden.

‘Maken we een kinderhoek?’ vroeg de moeder.
‘Jaaaa!’ zei Mik, een klasgenoot van Ties. Tevreden begon hij een basilicumplant op te eten.
 Ik zag Ties al over tafel niezen. Drinken omgooien. Te weinig eten krijgen.
‘Een van de kinderen kan Ties toch wel voeren?’ drong mijn vriendin aan.
‘Jaaaa!’ riep Mik weer, terwijl hij Ties een stronkje basilicum met wat potaarde aanbood.

Even later zaten onze 6 kinderen naast elkaar. Ties kreeg veel pizza binnen en veel ook niet, er gingen 2 flesjes cola om en we waren Mik nog even kwijt, die basilicumplantjes bij andere tafels bleek te ritselen. Maar het was gezellig. Echt gezellig.
Ik nam me voor om thuis wat minder naast Ties te zitten. En wat meer wijn te drinken.

Lees ook: hoe je (restaurantgasten en andere) buitenstaanders uitlegt wat er met je kind aan de hand is. 

Lotje&co is er voor alle ouders van zorgintensieve kinderen en zou willen dat alle kinderen van elkaar konden leren. Omdat elkaar kennen bijdraagt aan meer begrip en meer begrip leidt tot meer draagkracht voor de ouders. Alleen samen maken we dit mogelijk, ben jij al lid?

https://www.lotjeenco.nl/lid-worden

 

Geef een reactie

site De Heren Van

Pin It on Pinterest