Blog Elise

lekker veilig, een moeder die door je aanval heen slaapt

uked

Er gaat er altijd wel eentje huilen, waarschuw ik de vriendin die ik meegesleurd heb naar een workshop ukelele spelen & mantra zingen. Zelf ben ik al ruim een jaar 'uked' - dat wil zeggen dat ik vrijwel dagelijks op mijn ukelele tokkel en daarbij zing. Ik word er blij van, dus láát me. En wat de bedenksters van uked.nl propageren is waar: je kunt niet spelen en denken tegelijkertijd. Precies waar ik al mijn hele leven behoefte aan heb.

TEKST Elise van der Velde

Ik kijk de kring rond in de tot workshopruimte omgebouwde woonkamer van een oude witte Villa in Bergen. Jongere en oudere vrouwen, geen enkele man. Zo unaniem in gemakkelijk zittende kleding met dikke sokken dat ik waarschijnlijk wel weer een regeltje in de workshop-bevestigingsmail gemist zal hebben. Die in de Indianen harembroek, die zal wel gaan huilen, denk ik.

Al bij het eerste liedje voel ik me relaxed en vrolijk worden. Het was een drukke week waarin ik van de ene meeting in het andere seminar tuimelde, bij twee verschillende reclamebureaus werkte, zelf een intensieve workshop gaf en er thuis ook nog een kinderverjaardag te vieren was. Een onrustige nacht topte de week af. Ik verdien deze fijne ochtend.

Na de pauze zet workshopleidster Liselotte het liedje in dat ik toevallig al een week thuis oefen. Lean on me is een wiegelied, een troostlied voor iedereen, vertelt ze: ‘Als je het in gedachten opdraagt aan iemand die jouw hulp of troost nodig heeft, speel je het gevoeliger. Dan bereik je wat de meeste professionele muzikanten niet lukt. Ontroering.’

Natuurlijk denk ik aan Ties, mijn spastische oudste zoon die zich niet zelf kan oprichten in bed, laat staan kan omrollen als hij ongemakkelijk ligt. Daardoor moeten we er elke nacht wel een keer uit, al zeventien jaar lang.

Ook vannacht hoorde ik hem roepen maar ik was moe, zo moe. Ik sliep weer in.
Vanmorgen ontdekte ik een beetje bloed op zijn laken.
‘Had je weer een epileptische aanval?’ vroeg ik.
‘Mama. Kom,’ antwoordde Ties met zijn langzame donkere stem. Waarmee hij bedoelde: ‘Waarom kwam je niet?’

Lean on me and feel that you are safe, zing ik met de groep mee.
Lekker veilig, een moeder die door je aanval heen slaapt.
I’m here by your side
Je was er niet.
Je wás er niet.
I’m here by your side
Mama.
Kom.

En dan blijk ík de jankerd van de dag.

Lees ook: hoe Elise volschiet op het hoofdkantoor van zorgverzekeraar VGZ.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest