Blog Bram

Bram en Emine genieten na van een zorgeloze vakantie

vakantie met sara
13 augustus 2018

Sara's klasgenootjes zijn blij dat ze terug is van vakantie. Emine en Bram willen het vakantiegevoel zo lang mogelijk vasthouden.

TEKST Bram Verbrugge BRON ad.nl

‘Sara is er weer! Sara is terug’’, roept haar vriendin Tess op het kinderdagverblijf. Alle kinderen rennen naar het raam en zwaaien uitbundig. Ik heb zojuist de rolstoel uit de auto gepakt en til Sara vanuit de autostoel in haar rolstoel. Als Sara haar zwaaiende klasgenootjes ziet, begint ze te stralen.

‘Kom papa, snel!’

Als ik haar wil duwen, corrigeert ze mij. ‘Nee, papa! Zelf doen!’

Ze rijdt zo hard ze kan naar haar klas. Door haar spierziekte heeft ze niet genoeg kracht om over de drempel bij de voordeur te rollen en dus mag ik haar daarmee wel helpen. Binnen is de vloer glad en beweegt ze soepel naar haar vriendjes, die allemaal om haar heen komen staan.

‘Tess was vorige week een beetje verdrietig. Ze wilde heel graag met Sara spelen, maar jullie waren nog op vakantie’, legt de leidster uit. Nog voor ik kan antwoorden, hoor ik een moeder die binnenkomt zeggen: ‘Hey, kijk, Sara is terug van vakantie.’ Het vriendinnetje rent meteen naar Sara toe.

Hoewel ik eigenlijk moet haasten om op tijd te zijn voor mijn werk, ga ik even op een bankje in het lokaal zitten. Ik wil genieten van dit moment en kijk vertederd naar al die lieve kinderen. Sara heeft al geen oog meer voor mij en speelt met de jongens en meiden met een winkeltje. Ze verkopen ijsjes. Vanille en choco.

vakantie met sara

‘Hoe was de vakantie?’’, vraagt de leidster. ‘Ze is lekker bruin geworden. Vond Sara het leuk?’’

En of… We hebben een heerlijke vakantie gehad en Sara heeft genoten.

‘Vooraf waren we best zenuwachtig’, beken ik. ‘Met de rolstoel op reis… zou dat wel lukken? En wat als Sara ziek wordt onderweg? Een griepje kan door haar kwetsbaarheid meteen levensgevaarlijk zijn en dat is in het buitenland zo mogelijk nog enger.’

Maar de antibiotica die preventief in de koffer meeging, is er nooit uit gekomen. En de brief van het Erasmus MC met uitleg over haar zeer zeldzame spierziekte hebben we niet nodig gehad in een vreemd buitenlands ziekenhuis. ‘We hebben de hele vakantie alleen maar genoten met z’n drietjes’, zeg ik dankbaar.

Onderweg naar mijn werk betrap ik mijzelf in de spiegel op een grote glimlach. Na drie jaar vol ziekenhuisbezoeken, een bijna 60-urige werkweek en in onze vrije tijd keihard zwoegen voor de stichting hebben we in de vakantie onze rust teruggevonden. Even geen social media, geen telefoon, geen werk. Hele dagen samen met Sara doorbrengen, daar kan geen kuuroord tegenop.

Ik weet dat mijn mailbak uitpuilt en dat de nieuwe mailtjes blijven binnenstromen. Maar ach, ze kunnen wel even wachten. De truc is nu om dat vakantiegevoel zo lang mogelijk vast te houden, denk ik.

Ik app Emine en vertel over kinderen uit Sara’s klasje. Ze stuurt een hartje terug.

‘En o ja, als het lukt, stop ik vandaag op tijd met werken. Vanavond een barbecue in de tuin?’ app ik. ‘Misschien is het nog warm genoeg voor het badje.’

Lees ook waarom Bram zich zorgen maakt over reizen met Sara.

Lotje&co is het platform voor ouders van zorgintensieve kinderen. Met blogs, nieuws verhalen, win-acties en meer. Ben jij al lid?

https://www.lotjeenco.nl/lid-worden

Geef een reactie

site De Heren Van

Pin It on Pinterest