Blog Silvie

vervelend

23 mei 2017

‘Daan is net een dieseltje, hij moet ‘s ochtends echt even op gang komen,’ constateerde Julian vanmorgen. ‘Ik zal hem wel even helpen,’ liet hij met een sardonisch glimlachje op volgen.

TEKST Silvie Warmerdam

De tijd dat Daniël elke ochtend als een blije gup wakker werd, ligt achter ons. Er zijn nog wel ochtenden dat we met een vrolijk ‘Goedemorgen, heb je lekker geslapen?’ gewekt worden, maar ze worden zeldzamer.
Steeds vaker moeten we drie keer terug naar boven om hem wakker te maken, zeker op schooldagen. Steeds vaker komt hij met een gezicht als een oorwurm beneden en kunnen we beter niets tegen hem zeggen. Steeds vaker lepelt hij, zonder een woord te zeggen z’n pap naar binnen, krijgen we een grauw en een snauw als hij zich gaat aankleden en komen de eerste woorden pas als we op de fiets naar school zitten.
Steeds vaker zegt hij nee als ik vraag om de vaatwasser uit te ruimen: ‘Nee, ik gisteren al gedaan. Nu Simeon!’

Ik moet er wel om grinniken, omdat het betekent dat Daniël een normale ontwikkeling doormaakt en met z’n bijna dertien jaar in de puberteit raakt. Het is alleen sneu voor hem dat hij een oudere broer heeft die dat herkent. En uit eigen ervaring weet welk effect een plagerijtje heeft. En dus prikt Julian net zo lang door tot Daniël schreeuwend en stampvoetend de trap op rent.

‘Hou je een beetje in, wil je?’ roep ik Julian tot de orde.
‘Waarom? Daan is echt niet zielig hoor, hij is gewoon vervelend…’

Gelukkig is Julian ook wel eens nukkig en vervelend: lees proefwerkweek 

Geef een reactie

site De Heren Van