Blog Merel Olden

weet mijn zorgintensieve zus wel dat het Kerst is?

kerstdagen

Do they know… De kerstboom herkent mijn zus nog wel. ‘O dennenboom’ kan ze meezingen. Maar weet ze op 25 december dat het eerste kerstdag is? Ik probeer er naar te raden. Naar wat, naar of, naar hoeveel mijn zus nog weet, denkt, voelt en ziet van het kerstfeest.

TEKST Merel Olden

Do they know its’s Christmas time at all?’ zingt de radio me toe. Het gaat over hongerige kinderen in Afrika, maar ik denk aan mijn zus. Als ze geen kerst zou vieren, alleen zou zijn tijdens de kerstdagen, weet ze dat dan, voelt ze dat dan, heeft ze daar dan verdriet van? Ik weet het niet. Ik kan er slechts naar raden.

Het is natuurlijk niet de bedoeling. Dat ze alleen is tijdens de kerstdagen. Maar misschien kan het niet anders. Misschien zal ze één of twee kerstdagen doorbrengen op het wooninitiatief. Want dit jaar zal Hester voor het eerst geen Kerst vieren bij mijn ouders. Omdat de zorg voor haar hen echt te zwaar wordt.

Toen we dat hoorden, zo’n twee maanden geleden, namen Niek en ik een besluit. We besloten dat Hester niet alleen mocht zijn tijdens de Kerst. Niet tijdens deze Kerst, die misschien wel de laatste is die ze nog een beetje bewust ervaart. En dus besloten we Hester tijdens de kerstdagen mee te nemen naar een bungalowparkje in de Achterhoek vlakbij onze familie. Om haar daar te omringen met kerstsfeer, gezelligheid, heel veel lekker eten, kerstfilms en kaarsjes. Met liefde, zorgeloosheid en magie.

Maar of ons plan haalbaar is? Dat is onzeker geworden. Want Niek krijgt steeds meer rugpijn. De ene dag gaat het goed en kan hij bijna alles, de andere dag kan hij vrijwel niets meer en moet hij veel liggen en zelfs geholpen worden bij het oppakken van zijn schoenen. En als het tijdens de kerstweek slecht gaat met hem, dan wordt een vakantie met Hester echt te zwaar. Dan moeten we thuis blijven en kan ik haar met Kerst hooguit een paar uurtjes ophalen. En zal ze een deel van de kerstdagen ‘thuis’ blijven. Op een verder vrijwel verlaten wooninitiatief.

Is dat erg als ze dat zelf niet echt beseft? Misschien maakt dat het iets minder erg. Voor haar. Voor mij blijft het onverteerbaar.

Lees ook: hoe Merel zelfs tijdens een wereldreis haar zus niet los kan laten.

Lotje&co is er voor gezinnen met een zorgintensief kind, dus ook voor de broers en zussen. Met herkenbare blogs, artikelen, filmpjes en verhalen. Steun je ons?

word donateur van gezinnen met een zorgintensief kind

 

Geef een reactie

Merel Olden
Merel Olden Merel Olden (45 jaar) getrouwd en moeder van een zoon van veertien werkt als ambulant begeleidster voor mensen met een licht verstandelijke beperking. Haar zus Hester werd elf maanden voor haar geboren met een open rug en liep vlak na de geboorte een hersenvliesontsteking op. Als kind waren Hester en zij onafscheidelijk. Vanaf haar achttiende kreeg Hester te kampen met ernstige epilepsie. Die is de laatste jaren beter onder controle, maar sindsdien gaat Hester mentaal en lichamelijk steeds verder achteruit. Merel schrijft hierover voor Lotje&co en haar blog zuszo.weebly.com.

Meer Merel Olden

Klik hier voor alle Lotje&co bloggers

Misschien vind je dit ook interessant

site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest