Blog Wiarda

gelukkig heeft Wessel het naar zijn zin op de woongroep

libelle
13 april 2018

Wessel heeft het ontzettend naar zijn zin op zijn woongroep de Libelle. Gelukkig maar, want ik zou niet weten wat ik zou doen als dat niet zo zou zijn. Met plezier gaat hij er naartoe en vraagt zelfs vaak na een paar dagen thuis wanneer hij weer terug gaat. Voor mij een duidelijk teken dat het goed zit natuurlijk. 

TEKST Wiarda Boneschansker-van Ee

Elke week is er wat te beleven en ook deze week was er van alles te doen. Verhuizing en afscheid van woongroepgenootje R., de fotograaf kwam langs en ze kregen bezoek van een baby. Natuurlijk kreeg ik ook meteen een mooie fotoreportage via Whatsapp.
Foto’s vanaf de Libelle blijven me een dubbel gevoel geven want ze confronteren me met het feit dat ik niet zelf bij deze gebeurtenissen aanwezig ben. De brok in mijn keel slik ik snel weg en de traan die langs mijn wang naar beneden biggelt maakt plaats voor een brede glimlach wanneer ik door de foto’s scroll. Want tegelijkertijd word ik namelijk ook ontzettend blij van zijn stralende en gelukkige koppie.

thuis is het maar saai
Dat het er anders is dan thuis is een ding wat zeker is. Ondanks dat we geregeld leuke dingen ondernemen is het thuis maar saai. Integenstelling tot op de Libelle, waar het meestal juist een drukte van belang is. Speelkameraadjes van klein naar groot, een gigantische speeltuin en altijd wel iemand om je heen of wat te doen. Voor Wessel heerlijk. Hij houd van gezelligheid en drukte om zich heen. (In tegenstelling tot mij want ik heb zo veel mogelijk stilte in mijn hoofd nodig om de pijn een beetje dragelijk te houden.) En is het hem toch te druk en raakt hij overprikkeld, dan zoekt hij wel ergens een plekje waar hij even zijn rustmomentje vindt.

verhuizingen op de woongroep
Maar inmiddels begint het ook op de woongroep aardig rustig te worden. Vorig jaar zijn er al twee huisgenootjes verhuisd en ook deze week vertrekt vriendje R. dus naar zijn nieuwe huis. Hij is inmiddels achttien en gaat dichterbij zijn ouders in de buurt wonen. Als soort van afscheid hebben ze deze week een pyjama disco gehouden. En het geluk straalde duidelijk van Wessel z’n koppie. Wat kun je hem toch gelukkig maken met zoiets simpels. Muziek (samen DJ spelen) en discoverlichting en ze gingen met zijn allen helemaal los. Zo wordt afscheid gevierd…niet verdrietig maar met feest!

zorgzaam
En zo zijn ze nu ineens nog maar met zijn drietjes. P. is nu de oudste op de groep en Wessel zijn grote voorbeeld. Hij is zestien en loopt inmiddels stage. Hij is rustig en legt Wessel duidelijk uit wat er moet gebeuren. Wessel neemt het, vaak in tegenstelling tot wanneer wij iets vragen, van hem zonder gemopper aan. Ze luisteren en maken samen muziek en spelen samen spelletjes op de spelcomputer. Vriendinnetje A. van vijftien is daarentegen heel stil. Ze praat niet en werkt met verwijzers. Wessel helpt haar vaak even mee en zet ook muziekjes voor haar aan. Heel fijn die interactie met zijn “grote broer en zus” want zo heeft hij toch de gewenste grote familie die wij hem zelf niet hebben kunnen geven. Binnenkort komt er een dagje in de week een nieuw meisje logeren en is Wessel niet meer de jongste van de groep maar wordt hij zelf “grote broer”.

oefenen als “grote broer”
Als klap op de vuurpijl kon Wessel alvast even oefenen deze week. Want Wessel zijn begeleidster kwam met haar pasgeboren baby op bezoek. Wessel is van kleins af aan al ontzettend gek op baby’s. Het liefst kijkt hij in elke kinderwagen die hij onderweg tegenkomt en wil de baby even knuffelen. Heel lief en zorgzaam worden baby’s van haar tot teentjes bestudeerd. Helemaal in zijn nopjes ontfermde meneer zich nu dus ook over het kleine hummeltje. Zo trots als een pauw wandelde hij met kinderwagen over het terrein en voor eventjes was hij nu alvast de grote broer. En met zo’n stralend mannetje op mijn scherm kan ik niet anders dan genieten van zijn trotse koppie. Al is het op afstand, het voelt alsof ik heel dichtbij ben…..

Lees ook waarom Wiarda de keuze heeft gemaakt om het bij één kind te laten.

Lotje&co is er voor alle ouders van zorgintensieve kinderen. Dus ook voor jou! ben je al lid?

https://www.lotjeenco.nl/lid-worden

Geef een reactie

Wiarda
Wiarda Wiarda Boneschansker is de moeder van Wessel (9 jaar, Smith Magenis syndroom (SMs). Wessel heeft meervoudige beperkingen, hoewel je dat op het eerste gezicht niet zegt. Een pittig mannetje waarmee altijd wat te beleven valt. Volledig thuis wonen in combinatie met de gevolgen die Wiarda ondervindt van een hersentumor, ging niet meer. Sinds een klein jaar woont Wessel doordeweeks op woongroep de Libelle bij Koninklijke VISIO in Haren. Wekelijks schrijft zij over de belevenissen met Wessel op haar blog: www.dekniezebietertjes.com

Meer Wiarda

Klik hier voor alle Lotje&co bloggers

Misschien vind je dit ook interessant

site De Heren Van

Pin It on Pinterest