Blog Merel Olden

wat als je zorgintensieve zus boos en verdrietig is?


‘Hoe gaat het met Hester?’, vraag ik aan begeleidster Lies. ‘Mwoih’, zegt ze en haar gezicht betrekt. ‘Ze is stil en boos.’  

TEKST Merel Olden

Haar antwoord verrast me niet, want Hester is al een aantal weken boos. Sinds de postoel niet meer op haar kamer staat en ze ’s nachts een gewone luier moet dragen, heeft ze woede-uitbarstingen. Ze gooit met schoenen naar de mensen die haar verzorgen. Het cadeautje van haar vrijwilligster, die haar trouw wekelijks bezoekt, gooit ze op de grond. ‘Die wil ik niet.’

Tot nu toe heeft ze mij gespaard. Blijkbaar acht ze mij wel onschuldig aan het verlies van haar zindelijkheid.

‘Heeft ze al tanden gepoetst?’, vraag ik aan Lies, want Hester moet naar de tandarts. Lies knikt.
‘Heb je al tanden gepoetst?’, vraag ik vervolgens aan Hester zelf. Ook zij knikt. ‘Weet je waar we naar toe gaan?’ vraag ik haar, Hester staart voor zich uit en antwoordt niet. Ik vraag het nogmaals, maar weer blijft het stil. Ik geef het op en haal haar jas.

De tandarts is niet ver weg. Als ik de auto parkeer, begint Hester opeens te praten. ‘Ik heb mijn tanden gepoetst, Merel’, zegt ze. ‘Wat goed’, antwoord ik. ‘Waarom heb je je tanden gepoetst?’ ‘Voor de tandarts’, antwoordt ze en valt weer stil.

We mogen meteen doorlopen. Deze tandarts is gewend aan mensen met een beperking en dus is het geen probleem dat ik bij de tandartsstoel blijf staan en haar hand vasthoudt. Hester is rustig en dus wil de tandarts proberen foto’s te maken. Makkelijk gaat het niet omdat Hester niet begrijpt dat ze haar kaken voor de foto op elkaar moet klemmen. Pas als ik het voordoe, lukt het. Daarna maakt de tandarts haar gebit schoon. Ze opent haar mond steeds opnieuw, maar op haar gezicht is de spanning zichtbaar. Soms spuugt ze een beetje roodkleurig speeksel uit. Steeds telt de tandarts hardop tot vijf en stopt dan weer even. Hester knijpt mijn hand fijn, maar antwoordt nee als ik vraag of het pijn doet. Wel vijf keer vijf tellen kan de tandarts aanslag en tandsteen verwijderen. 

Op de foto’s is een beginnend gaatje te zien en dus maken we bij de balie een volgende afspraak. 

Daarna lopen we terug naar de auto. Hester zwijgt nog altijd. Ik mis haar vaste zinnetjes bijna en onderdruk de neiging haar op letters en cijfers te wijzen die ze anders altijd aanwijst. Pas op onze oprit spreekt ze weer. Een boos handgebaar zet haar woorden extra kracht bij. ‘Die tandarts, die ga ik de volgende keer weggooien.’ Haar ogen kijken me staalhard aan. Ik weet even niet wat te zeggen. Hester besluit er nog een schepje bovenop te doen. ‘Die tandarts ga ik doodschieten’. Ik doe het ergste wat ik kan doen. Ik begin te lachen. Ze lijkt het niet eens te merken. 

Mijn zus is verdrietig. Mijn zus is boos en zoekt voorwerpen en mensen om haar woede op te kunnen botvieren. Ze schreeuwt het uit in vreemde, kromme woorden. In rare, komische zinnen probeert ze klappen uit te delen die kant nog wal raken. Alleen mijn hart wordt er vol door geraakt..   

Lees ook over het hoe en waarom van het verdwijnen van de postoel en de komst van de nachtluier.

Lotje&co is er niet alleen voor ouders van zorgintensieve kinderen, maar ook voor brussen als Merel. Ben jij er ook voor hen als donateur/vriend?

https://www.lotjeenco.nl/lotjeco/het-platform-voor-gezinnen-met-een-zorgintensief-kind/doneren/

Geef een reactie

Merel Olden
Merel Olden Merel Olden (45 jaar) getrouwd en moeder van een zoon van veertien werkt als ambulant begeleidster voor mensen met een licht verstandelijke beperking. Haar zus Hester werd elf maanden voor haar geboren met een open rug en liep vlak na de geboorte een hersenvliesontsteking op. Als kind waren Hester en zij onafscheidelijk. Vanaf haar achttiende kreeg Hester te kampen met ernstige epilepsie. Die is de laatste jaren beter onder controle, maar sindsdien gaat Hester mentaal en lichamelijk steeds verder achteruit. Merel schrijft hierover voor Lotje&co en haar blog zuszo.weebly.com.

Meer Merel Olden

Klik hier voor alle Lotje&co bloggers

Misschien vind je dit ook interessant

site De Heren Van

Benieuwd naar de rest van het verhaal?

Lees dan rustig verder. Wij willen met onze verhalen zoveel mogelijk mensen bereiken, en zo gezinnen met een zorgintensief kind ondersteunen.

Maar dit kunnen wij alleen doen dankzij betalende lezers. Draag jij ons werk een warm hart toe? Doneer eenmalig of word trouwe vriend van Lotje!

>>Sluit deze pop-up om eerst verder lezen

word vriend

  • Ik word trouwe vriend
  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.

Pin It on Pinterest